အခ်စ္ရနံ႕မ်ား၀တ္ဆင္ျခင္း

ကမၻာၾကီးရဲ႕. . .တစ္ေနရာ
ညီငယ္တစ္ေယာက္
လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ အကၤ်ီေလးတစ္ထည္
ခုေနခါ ကၽြန္ေတာ့္ခရီးေဆာင္အိတ္ထဲ
ဘယ္လုိ ေခြေခါက္ေနမွာပါလိမ့္။
အကၤ်ီတစ္ထည္က
စကားေတြ ေျပာမလား
သူ႕မွာ ဘ၀အေမာေတြရွိမလား
ကၽြန္ေတာ္ နားေထာင္ခ်င္ပါဘိ။
အကၤ်ီတစ္ထည္က
သီခ်င္းေတြဆုိမလား
သူ႕မွာ ဒဏ္ရာအပုိဒ္ေတြရွိမလား
ကၽြန္ေတာ္ ခံစားခ်င္ပါဘိ။
အကၤ်ီတစ္ထည္က
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လား
အေမကုိခ်စ္တဲ့ သားေတြလား
ကၽြန္ေတာ္ဖြင့္ဖတ္ခ်င္ပါဘိ။
အလြမ္းေတြ မႈန္မႈိင္းက်ဆင္းတဲ့ ေန႕ကေလးတစ္ေန႕
မာဘြန္ခေရာင္မွ ဗုိလ္ခ်ဳပ္လမ္းမႀကီးေပၚ
လက္ေဆာင္အကၤ်ီေလးနဲ႕
ကၽြန္ေတာ္ ျဖတ္ကူးခဲ့တယ္။
ရာဇ၀င္ေတြ ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္
လက္ေဆာင္အကၤ်ီေလးထဲ
ကမၻာႀကီးတစ္ခုလုံး ပါလာခဲ့
သုခမိန္လႈိင္
(႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ-၂၀၀၆-ေဖေဖာ္၀ါရီ)

အိမ္အျပန္ကဗ်ာ

ဘ၀ထဲမွာ မ်က္ရည္ထည့္ထားလုိ႕
႐ုပ္ရွင္ထဲမွာ လူဆုိးေတြထည့္ထားလုိ႕
ပင္လယ္ထဲမွာ ဆားထည့္ထားလုိ႕
အသက္ထဲမွာ ေသျခင္းထည့္ထားလုိ႕
ကမၻာထဲမွာ
အေလးခ်ိန္ေတြရွိခဲ့တာ။

ႂကြတ္ႂကႊတ္အိတ္ထဲမွာ
ကမၻာႀကီးကုိဆြဲၿပီးငါလည္းအိမ္ျပန္ခဲ့ပါၿပီ။ ။
သုခမိန္လႈိင္
႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ၊ ေအာက္တုိဘာ၊ ၂၀၀၆

လုိတဲ့ကမၻာ

အစားအစာကုိ
မီးဖုိနဲ႕မခ်က္
ေရခဲနဲ႕ခ်က္တယ္
ရက္စေတာရင့္န္နာမည္ဟစ္တလာ
စစ္မတုိက္ပါ
အိႏၵိယမွာ။
ဒီကမၻာႀကီးမွာ
ငရဲေတြမရွိေတာ့ဘူး
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ယုံၾကည္ၾကရေအာင္။

သုခမိန္လိႈင္
၂၀၀၆-ဒီဇင္ဘာ-Idea မဂၢဇင္း