tag:blogger.com,1999:blog-34076377989576670182011-10-23T21:54:11.634-07:00ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.comBlogger731100tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-6120227473441453972007-03-16T07:31:00.001-07:002007-03-16T07:31:48.344-07:00လူ ၁၂ ေယာက္ ေမးခြန္း ၁၂ ခု ေမးခဲ့တယ္<br />ဘယ္ညာ လက္တစ္စုံ<br />တစ္မိနစ္အတြင္း က်ေရာက္ေသာ စကားလုံး<br />ေနာက္. . .ေကာင္းတာတစ္ခုက ကဗ်ာဟာ ဘယ္ေတာ့မွ<br />ေခတ္ေရစီးမျဖစ္ႏုိင္ဘူး<br />တကယ္လုိ႕ ဒီကဗ်ာကုိ ခင္ဗ်ားမႀကိဳက္ရင္<br />ခင္ဗ်ားႏွစ္သက္ဖုိ႕<br />အျခားကဗ်ာ အမ်ဳိးအစား သန္းနဲ႕ခ်ီၿပီးရွိတာပဲ<br />ပထမဆုံးဖတ္ျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာက. . .<br />ဟာ ေတာ္ေတာ္ခက္ခဲတဲ့ ေမးခြန္းပဲ<br />ကဗ်ာရဲ႕အရသာကုိ ငါသိလုိ႕<br />ေမးခြန္းကေန ေမြးခန္း အဓိပၸါယ္ရွိေသးတယ္<br />ေမးခြန္းကေန ေခးမြန္းဆုိရင္ ဘာအဓိပၸါယ္<br />ကဗ်ာဆုိတာ ေမးခြန္းတစ္ခုအထိ ေရာက္လာစရာ<br />အေၾကာင္းမရွိဘူး<br />ကဗ်ာပရိသတ္ထဲ သူ႕ေမးခြန္းက်န္ခဲ့ေစရန္<br />ခဏမွ် ရပ္နားလုိက္သည္<br />ေျပာသူႏွင့္ နားေထာင္သူၾကားတြင္ပင္ အဓိပၸါယ္<br />ေျပာင္းသြားသျဖင့္<br /><span style="color:#ff0000;">စုိင္း၀င္းျမင့္<br />(၂၀၀၇-မတ္လ-မေဟသီ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-612022747344145397?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-32134661582195471352007-03-16T07:30:00.001-07:002007-03-16T07:30:54.626-07:00ခရမ္းက<br />ပဲခူးက လမ္း ၃၀ ထိပ္မွာ<br />ငါက ရန္ကုန္သစ္<br />ေအာင္ေဇယ် ၂ လမ္းထိပ္မွာ<br /><br />ကမၻာႀကီးက<br />ရယ္ဒီမိတ္ေတြနဲ႕ ေရးႀကီးသုတ္ပ်ာ<br />ငါက<br />အလွကုန္ေတြနဲ႕<br />စပ္ၿဖီးၿဖီး<br />ယုိစီးၿပီး အေၾကာငုပ္ေနတယ္<br /><br />လူအျဖစ္<br />ေျမႀကီးေပၚ အျမစ္စြဲေအာင္<br />ထူေထာင္ရတဲ့စရိတ္က ၾကမ္းတယ္<br />အရိပ္လုိ<br />လြယ္လြယ္လုိက္ဖမ္းလုိ႕မရဘူး<br />ငါတုိစားက်က္ထဲ<br />ေရာင္းေရာင္း၀ယ္၀ယ္ ဘယ္၀ါသနာပါမလဲ<br />အဆင္ေျပသလုိ<br />ထင္းလည္း မခုတ္တတ္<br />ေရႊေပလႊာေပၚ စာရင္းလည္း မ႐ႈတ္တတ္သူေတြ<br /><br />ဒီေန႕<br />ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေဒၚလာတစ္ရာေပးစမ္း<br />ငါနဲ႕ခရမ္း<br />ခ်က္ခ်င္း<br />နင္းထားတဲ့လမ္း ဆြဲဆုတ္ပစ္မယ္<br /><br />ေလာေလာဆယ္ဆယ္<br />ငုတ္တုတ္ ျဖန္႕ခင္းထားတဲ့အတုိင္း<br />ခင္ဗ်ားလည္း ဆန္နီ<br />ကၽြန္ေတာ္လည္း ေစ်းသည္<br />ခရမ္းေရ. . .<br />ရယ္ရယ္ေမာေမာ မုိးခ်ဳပ္ၾကတာေပါ့။ ။<br /><br /><span style="color:#ff0000;">မင္းခ်မ္းမြန္<br />(၂၀၀၇-မတ္-မေဟသီ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-3213466158219547135?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-72036412923757489882007-03-16T07:29:00.000-07:002007-03-16T07:30:12.132-07:00ကၽြန္ေတာ့္အိမ္မွာ<br />တီဘီတစ္လုံးမွမရွိပါဘူး<br />ဒါေပမဲ့. . .<br />တစ္ႏွစ္နဲ႕ ေျခာက္လလုံးလုံး<br />ကၽြန္ေတာ္တုိ႕မိသားစုအားလုံးထုိင္ၾကည့္စရာ<br />အငယ္ဆုံးသမီးေလးမွာေတာ့<br />တီဘီတစ္လုံးရွိေလရဲ႕<br />တီဘီအမ်ဳိးအစားအမည္က<br />“အ႐ုိးတီဘီ”တဲ့<br />အဲဒီ အ႐ုိးတီဘီတစ္လုံးကုိ<br />အသည္းႏွလုံးနဲ႕ေန႕စဥ္ထုိင္ၾကည့္ရင္း<br />ျမင္ကြင္းေတြကုိ အန္ခ်ပစ္လုိက္တာ<br />မိဘေမတၱာပဲျပန္အမ္းစရာက်န္ေတာ့တယ္။ ။<br /><br /><span style="color:#cc0000;">ေနာင္၀င္းထြန္း<br />(၂၀၀၇-မတ္-ေရႊသမင္)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-7203641292375748988?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-26969904533482314072007-03-16T07:28:00.000-07:002007-03-16T07:29:08.925-07:00မုိးေရတစ္စက္က<br />ပင္လယ္နဲ႕ သမုဒၵရာကုိ သိမ္းထားတယ္။<br /><br />သစ္ေစ့ကေလးတစ္ေစ့က<br />အၿမဲစိမ္းေတာႀကီးကုိ သိမ္းထားတယ္။<br /><br />ေျခတစ္လွမ္းက<br />ခရီးမုိင္ေပါင္းတစ္သန္းကုိ သိမ္းထားတယ္။<br /><br />ပိတ္ထားတဲ့တံခါးတစ္ခ်ပ္က<br />ပြင့္သြားမယ့္ မုိးေကာင္းကင္ႀကီးကုိ သိမ္းထားတယ္။ ။<br /><br /><span style="color:#ff0000;">မုိဃ္းေဇာ္<br />(၂၀၀၇-ေဖေဖာ္၀ါရီ-ရတီ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-2696990453348231407?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-19112064134146088462007-03-16T07:27:00.000-07:002007-03-16T07:28:30.506-07:00“အခ်ိန္မရဘူးတဲ့”<br />လမင္းနဲ႕ၾကယ္ပြင့္ေတြကုိ ေမာ့မၾကည့္ျဖစ္ဘူး။<br />ကုိယ့္အနားမွာ ပန္းေတြပြင့္လာတာ မသိလုိက္ဘူး။<br />ေလျပည္ေလညင္းတုိက္ခတ္သြားတာ မခံစားႏုိင္ဘူး။<br />႐ုပ္ဖြဲ႕စည္းပုံ သိမ္ေမြ႕သေလာက္<br />စိတ္ဖြဲ႕စည္းပုံ မသိမ္ေမြ႕ႏုိင္ေတာ့ဘဲ<br />အခ်ိန္မရဘူးဆုိတဲ့ စကားပဲေျပာေတာ့တယ္။<br />ဘာအတြက္ အခ်ိန္မရတာပါလိမ့္<br />လူ႕ဘ၀ျဖစ္တည္ပုံ ၾကည့္မေကာင္းဘဲ<br />နိဂုံးခ်ဳပ္ရ၊ ၿပီးဆုံးရျပန္ဦးေတာ့မယ္။ ။<br /><br /><span style="color:#cc0000;">ထြန္းေ၀ျမင့္<br />(၂၀၀၇-ေဖေဖာ္၀ါရီ-ရတီ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-1911206413414608846?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-90528368772630403292007-03-16T07:26:00.000-07:002007-03-16T07:27:37.992-07:00စိတ္ကုိ ပန္းခ်ီကားထဲ ထည့္ထားတာပါ။<br />စိတ္က လြမ္းေနေတာ့<br />အေရာင္ေတြလညး္ လြမ္းတာေပါ့။<br />စိတ္က မႈိင္းေနေတာ့<br />အေရာင္ေတြလည္း မႈိင္းတာေပါ့။<br />စိတ္က ေဆြးေနေတာ့<br />အေရာင္ေတြလည္း ေဆြးတာေပါ့။<br />စိတ္က အုံ႕ေနေတာ့<br />အေရာင္ေတြလညး္ အုံ႕တာေပါ့။<br />စိတ္က နာေနေတာ့<br />အေရာင္ေတြလည္း နာတာေပါ့။<br />စိတ္က ငုိေနေတာ့<br />အေရာင္ေတြလည္း ငုိတာေပါ့။<br />စိတ္က လြင့္ေနေတာ့<br />အေရာင္ေတြလည္း လြင့္တာေပါ့။<br />စိတ္ကုိ ပန္းခ်ီကားထဲ ထည့္ထားခဲ့တာပါ။<br />ဒါေပမဲ့<br />စိတ္က ပန္းခ်ီကားထဲက ထြက္ေျပးသြားတယ္ေလ။<br />ေနာင္ဆုိရင္<br />အေရာင္ေတြကုိ<br />ေလွာင္ပိတ္ထားလုိ႕ရမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">(ပိပိသုိ႕ . . .)<br />ေအာင္ေ၀း<br />(၂၀၀၇-ေဖေဖာ္၀ါရီ-ရတီ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-9052836877263040329?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-29764027033486602412007-03-16T07:24:00.000-07:002007-03-16T07:26:43.241-07:00အေျခအေနက<br />လူကုိပလက္ေဖာင္းေပၚေနရာေရႊ႕ထားတယ္<br />ဘာျဖစ္လဲ<br />ငရဲဆုိလည္း အရသာအသစ္<br />နိဗၺာန္ဆုိလည္း<br />အေတြ႕အႀကံဳအသစ္ေပါ့<br />ပန္႕ခ္ေရာ့ခ္ေတးကုိ ေလခၽြန္လုိ႕<br />နတၳိ၀ါဒီစာတန္းနဲ႕ ေသြးေအးမိတယ္။<br />လူ႕ဘ၀ဆုိတာ<br />ေလယာဥ္ပ်ံေပၚကၾကည့္ေတာ့ ကမၻာေျမျပင္<br />ကမၻာေျမျပင္ကၾကည့္ေတာ့နတ္ဘုံနတ္နန္း<br />ကုိယ့္အဓိပၸါယ္က<br />မူရင္းအတုိင္းပဲ။<br />တျခားလူေတြျမင္လား<br />လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႕ လ်က္တာေလာက္ေတာ့<br />ရယ္တာေပါ့<br />လူၿပိန္းဦးေႏွာက္နဲ႕<br />ေျပာတာေလာက္ေတာ့ ရယ္တာေပါ့<br />ပါ၀ါမ်က္မွန္ခ်င္းမတူလုိ႕<br />ေလာကအျမင္ခ်င္းမတူတာ<br />အႏုပညာကုိ ပုိက္ဆံအိတ္ထဲကႏႈိက္ယူလုိ႕<br />မရသလုိ<br />ဉာဏ္ပညာဆုိတာ<br />က်မ္းစာအုပ္ေတြထဲက ထြက္လာတာမွ<br />မဟုတ္ဘဲကုိယ့္လူ။<br />ရယ္ဒီမိတ္အကၤ်ီ၀တ္လုိ႕<br />၀ံပုေလြနံထြက္ေနတဲ့ အေရျပားေတြၾကား<br />ကုိယ္ကဂ်င္းန္ပင္အေဟာင္းနဲ႕ဆုိေပမယ့္<br />လူႀကီးလူေကာင္းစိတ္ေမြးသူ<br />မင္းလည္းဒီလုိဘ၀င္မ်ဳိးနဲ႕ပဲမဟုတ္လား။<br />ဘယ္လုိတံဆိပ္နဲ႕ျဖစ္ျဖစ္<br />ကုိယ့္ေသြးသားက ၾကြပ္ဆပ္တယ္<br />ကိုယ့္အ႐ုိးကရင့္တယ္။<br />အခုလည္း<br />ပလက္ေဖာင္းေပၚ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္လုိ႕<br />လူေလာကကုိ ရယ္ေသြးသြမ္းေနပုံ<br />မိန္းမဆန္ဆန္<br />စကားလုံးေတြနဲ႕ ပစ္ေပါက္ခ်င္စိတ္ မျဖစ္မိ<br />ဘူးလား<br />“ဟား- -ဟား- -ဟား”<br /><br /><span style="color:#ff0000;">ေအာင္ရင္ၿငိမ္း<br />(၂၀၀၇-မတ္လ-ေရႊသမင္)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-2976402703348660241?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-26056960133717592722007-03-07T10:15:00.000-08:002007-03-07T10:16:40.589-08:00ေမာပန္းေနလုိ႕ေတာ့မျဖစ္ဘူး လမ္းကုိ<br />ကလုိင္ေပါက္ထဲအထိဖြင့္ထားရမယ္။ ဒါမွမဟုတ္<br />ေရငုပ္၀တ္စုံ၀တ္ထားရမယ္။ ကုိယ့္မစင္က<br />ကုိယ့္ကုိျပန္ေမးခြန္း<br />ထုတ္ေနတယ္/ဒါမွမဟုတ္လူမျမင္ေအာင္ဖုံးထားခဲ့ရ<br />မယ္။၀င္လာၿပီး အေတြးစကုိ ခါထုတ္လုိ္က္တယ္။<br />လြင့္စင္သြားတဲ့ေရတစ္စက္ခ်င္းစီထဲက<br />တုိးလွ်ိဳးေပါက္ထြက္ေနတဲ့ အနာဂတ္ၾကည့္ဖန္လုံး(ထဲက)<br />ေန ဘယ္လုိ႐ုန္းထြက္မလဲ။ဘယ္လုိယုံတတ္သလဲ။<br />လြတ္ေျမာက္မႈေနာက္လုိက္သြားေတာ့ ေဟာဒီ<br />ေျမဆြဲအားကုိ လြတ္ေျမာက္(ကန္တတ္)သြားဖုိ႕<br />လြတ္ေျမာက္အားလုိတယ္။<br />ၿငီးေငြ႕ေနၿပီမုိ႕ စကားလုံးတစ္လုံးစာခုန္ေက်ာ္<br />ျဖစ္ႏုိင္ဖြယ္စာလုံးေပါင္းေတြက လူတုိင္းကုိစာလုံးျပန္ေပါင္းလုိ႕<br />က်ဥ္းထဲက်ပ္ထဲ (က်င္းထဲ) ေရာက္မွသိရတယ္။<br />အားလုံးကေမးခြန္းျပန္ထုတ္ေနတယ္။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ေမာင္ေဒး<br />(၂၀၀၇-မတ္လ-ဟန္သစ္)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-2605696013371759272?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-63126541321784353392007-03-07T10:03:00.000-08:002007-03-07T10:14:48.317-08:00ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာရဲ႕ ေသြးအမ်ဳိးအစားကုိ ကၽြန္ေတာ္မသိေသး<br />အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ဆက္သြယ္ဖုိ႕အၫႊန္းေတြ<br />ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာမွာ မရွိေသး<br />ငွက္ပစ္ဖုိ႕ထက္ ေလယာဥ္ပ်ံကုိေမာ့ၾကည့္ဖုိ႕<br />အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာက စိတ္၀င္စား<br />ေလယာဥ္ပံ်လုိ ပ်ံဖုိ႕ေတာ့<br />ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာဟာ စိတ္မ၀င္စား<br />အကုန္အက်နည္း အလွည့္အေျပာင္းနည္း အဲဒီတုန္းက<br />အျမင္က်ယ္မႈနည္း ေရွ႕ေရာက္မႈနည္း ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာဟာ<br />ရွိတဲ့ေတာင္ကုန္းေတြနဲ႕ လမ္းေတြနဲ႕ပဲ လည္ခဲ့တယ္။<br />အရွိန္လည္း ဒီေလာက္မျမန္<br />ေလထုလည္း ဒီေလာက္ မညစ္ညမ္း<br />ဒီေလာက္လည္း မတိမ္းမေစာင္းေသးတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာဟာ<br />ေနာက္က်က်န္တဲ့အရပ္ဆီ<br />ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္သြားခဲ့တယ္။<br />`ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာ<br />အျမန္ျပန္မလာပါနဲ႕´။ ။<br /><span style="color:#cc0000;">လင္းလြင္</span><br /><span style="color:#cc0000;">(၂၀၀၇-မတ္လ-ဟန္သစ္)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-6312654132178435339?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-73250232617806585832007-03-07T10:00:00.000-08:002007-03-07T10:02:52.552-08:00ဗုိက္ျပည့္မွဘုရားသခင္ကုိျမင္ႏုိင္မယ္<br />လွဲထားတဲ့အသံကုိ သြားၿပီးတက္နင္းလုိက္မိတယ္<br />ေက်ာက္ပတ္တီစီးထားတဲ့ပန္းသီးကုိ ျဖည္ခ်လုိက္ေတာ့<br />အစားအစာဟာ စားပြဲေပၚ ႏွင္းစက္လုိက်လာတယ္<br />ေပ်ာ္ရႊင္မႈမွာ သြပ္နဲ႕သံနဲ႕<br />ေရနံေခ်းသုတ္ထားတဲ့ႏွစ္ထပ္အိမ္ေလးနဲ႕<br />ေတာင္ယာစုိက္ခင္းနဲ႕ငွက္ေအာ္သံနဲ႕<br />အေရခြံသပ္ထားတဲ့စမ္းေခ်ာင္းနဲ႕<br />စိတ္ကူးထားတဲ့အတုိင္း ၀ရန္တာကေန လမင္းဆီစီးဆင္းေနတယ္<br />ေနေရာင္ျခည္ကလည္း တစ္လက္မမွ ေနာက္က်မေနဘူးေပါ့<br />အိမ္ေခါင္ကယုိက်လာတဲ့ အလင္းေရာင္ဟာ<br />ၾကယ္ေတြရဲ႕ပူေႏြးေနတဲ့ကုိယ္နံ႕ေပါ့. ..။<br />အစာအိမ္ကုိ ျပန္ျဖည္ခ်လုိ္က္ေတာ့<br />ပန္းသီးဟာ ေျမႀကီးေပၚ ေက်ာက္ခဲေတြလုိက်လာတယ္. ..။<br /><br />၀မ္းနည္းျခင္းမွာ<br />ျပတင္းေပါက္ေဘာင္နဲ႕<br />ေပါက္ၿပဲေနတဲ့ `လ´နဲ႕<br />ေျခသလုံးအိမ္တုိင္နဲ႕<br />ေသြးသြင္းထားတဲ့ညနဲ႕. . .။<br />ဒီဇင္ဘာထဲ ကားေတြမီးထုိးၿပီး၀င္လာၾကတယ္<br />ေျမပုံပါတဲ့ကြမ္းတစ္ယာနဲ႕ သူ႕ဆာေလာင္မႈကုိ<br />ေတာက္ေရႊ႕ထားလုိက္တယ္. ..။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ေမာင္ဖီလာ<br />(၂၀၀၇-မတ္လ-ဟန္သစ္)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-7325023261780658583?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-48499425557849361452007-03-07T09:53:00.000-08:002007-03-07T09:54:06.121-08:00စိတ္ကူးထဲကုိ<br />အေၾကာေဆးပုလင္းႀကီးသြင္းရမယ္<br />မာနထဲက<br />အက္ဆစ္တစ္လီတာ စုတ္ထုတ္ပစ္ရမယ္<br />ပညာအေရအတြက္ကုိ ထင္ေနတာ<br />ခလုတ္ဖြင့္ရင္<br />အေဆာင္အေယာင္ပစၥည္းေတြထြက္က်မယ့္စက္<br />အေတြးအေခၚကေရာ<br />ခလုတ္ႏွိပ္႐ုံနဲ႕အစာေရစာအန္ခ်ေပးမယ့္စက္<br />ဒီမွာ<br />မဲ့ခြက္ခြက္မ်က္ႏွာနဲ႕<br />လက္ေၾကာတင္းခ်င္ စိတ္နာက်င္မႈပဲ<br />အရွိန္ပုိတယ္<br />ေဇာကပ္ေနတာအႏုပညာဟုတ္လား<br />ဘာလက္ေျဖာင့္တပ္သားလဲ<br />ဘယ္ပလက္ေဖာင္းက<br />ဘယ္သူ႕မီးပြားကုိပစ္ခ်ေပးႏုိင္လုိ႕လဲ<br />လြန္တဲ့ ၅ ႏွစ္တုန္းက ၀ုိးတ၀ါးမႈဟာ<br />ေနာက္ ၅ ႏွစ္မွာ အမႈိက္သ႐ုိက္မ်ားျဖစ္ေနမလား<br />ကၽြန္ေတာ္<br />သစ္ပင္ေပၚက ရွဥ့္ေလးလုိ<br />တက္လုိက္ဆင္းလုိက္လုပ္မေနခ်င္ေပမဲ့<br />ေကာင္းကင္ယံမွာ တံျမက္စီးပ်ံေလးနဲ႕<br />လွလွပပ ၀ဲခ်င္တယ္<br />၀ယ္လုိအားလမ္းမေပၚ<br />လူလတ္တန္းစားေလွ်ာက္လႊာေတြ ေရးျဖည့္တတ္လြန္းလုိ႕<br />အိမ္ကလည္း အရူးလုိ႕ထင္ေနၾကၿပီ<br /><br />ငါေလ<br />အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႕တြန္႕ေၾက<br />အလင္းေရာင္ကုိအသည္းႏွလုံးနဲ႕ မကုိင္မိသမွ်<br />ေရေတြ ေနာက္ေနရဦးမွာ။ ။<br /><span style="color:#cc0000;">ခုိင္ၿမဲေက်ာ္စြာ<br />(၂၀၀၇-မတ္လ-ဟန္သစ္)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-4849942555784936145?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-88529594432328332832007-03-07T07:58:00.000-08:002007-03-07T07:59:18.661-08:00အမွတ္မထင္<br />၀င္တုိက္မိတဲ့မထင္မွတ္မႈကေန<br />နာမည္တစ္လုံးရလာတယ္။<br />ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လုံး<br />ခင္ဗ်ားတုိ႕ခ်ည္းပဲ<br />မီးနဲ႕အေဆးခံေနရတယ္လုိ႕ မထင္နဲ႕။<br />ကၽြန္ေတာ့္မွာ အၾကံေပးစရာမရွိဘူး။<br />လမ္းလယ္ေကာင္မွာ ရပ္ရင္း<br />လမ္းခြဲခံရတဲ့စိတ္နဲ႕ ၀ါယာေတြေရွာ့ခ္ျဖစ္လုိ႕<br />ခင္ဗ်ားမလုိတာေတြ အကုန္လုံး<br />ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္မွာ ပ်ားစြဲလုိ႕<br />မေတာ္တဆမႈနဲ႕ တရားဘယ္ႏွႀကိမ္<br />ေန႕ေပါင္း၊ ညေပါင္း၊ လူငယ္ဘ၀အေပါင္း (+) (-)<br />ေခြးမ်ား၊ သြားမ်ား၊ စိပ္မ်ား<br />မနက္ျဖန္မွာ ကၽြန္ေတာ္လာလုိ႕မရဘူး။<br />ေမ့ေဆးနဲ႕အပက္ခံရတယ္<br />အထူးသျဖင့္ အခုလုိ ၂၁ ရာစု<br />အသက္႐ႈဖုိ႕ေမ့ေနတဲ့ ဒီကဗ်ာ။<br />ဒီမွာဆုံးရမယ္လုိ႕<br />ေလွ်ာက်သြားတဲ့ ေနလုံးႀကီးကုိၾကည့္ၿပီး<br />ဒီကဗ်ာ ဒီမွာဆုံးလုိက္တယ္။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ဟိန္းျမတ္ေဇာ္</span><br /><span style="color:#ff0000;">(၂၀၀၇-မတ္လ-႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-8852959443232833283?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-59439603259946755692007-03-07T07:57:00.000-08:002007-03-07T07:58:23.401-08:00ေနပူဆာ ၀၀လံႈႏုိင္တဲ့<br />ေဟာဒီ ဂုဏ္သေရရွိေက်းလက္မွာ<br />ပင္အပ္ကမၻာနဲ႕ မဟာမိတ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့<br />ေဆာင္းဥတုစစ္စစ္ႀကီးရွိတယ္။<br />ငံရမွာကုိ လုံးလုံးေမ့ပစ္ေလ့မရွိတဲ့<br />ေခၽြးစက္စစ္စစ္ေတြရွိတယ္။<br />သစ္ပင္ ခ်ဳံထိပ္ဖ်ားေတြမွာ<br />အပ်ံစားသီးေနတဲ့<br />စာဗူးေတာင္း စစ္ႀကီးေတြလည္း ရွိတယ္။<br />ေကာက္႐ုိးပန္းပန္ ရြာစည္း႐ုိးဆီမွာ<br />ညေနရီ ခ်ိဳးကူသံစစ္စစ္ရွိတယ္<br />ေဟာဟုိရြာဦး မူးႀကီး႐ုိးလက္တံေျမာင္းမွာေတာ့<br />ထေနာင္းကုိင္းေျခာက္ စစ္စစ္ေတြရွိေနေလေပါ့။<br />ေနာက္ၿပီးေတာ့<br />ေထာပတ္ပဲျပဳတ္ င႐ုတ္သီး ငပိေထာင္းစစ္စစ္နဲ႕<br />မန္းက်ည္းရြက္ခ်ဥ္ရည္ဟင္းစစ္စစ္လည္းရွိရဲ႕။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ေမာင္စိမ္းသစ္</span><br /><span style="color:#ff0000;">(၂၀၀၇-မတ္လ-႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-5943960325994675569?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-36238368579314468222007-03-07T07:56:00.000-08:002007-03-07T07:57:07.218-08:00ကဗ်ာစစ္ပြဲမ်ား မျဖစ္ေစရန္၊<br />ကဗ်ာေလာကႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းေစရန္၊<br />ကဗ်ာကုိလုိနီစနစ္ ျဖတ္သိမ္းၿပီ ကဗ်ာမ်ားအားလုံးလြတ္လပ္ကာ<br />တန္းတူရည္တူ ရွိေစရန္၊ ကဗ်ာအခ်င္းခ်င္း အသားအေရာင္၊<br />အမ်ဳိးအစား၊ အဆင့္အတန္းခြဲျခားမႈမ်ားပေပ်ာက္ေစရန္<br />ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ႏွင့္တစ္ပုဒ္ အတြင္းေရးကုိ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ျခင္း။<br />က်ဴးေက်ာ္တုိက္ခုိက္ျခင္း မျပဳဘဲအျငင္းပြားမႈရွိလွ်င္<br />ကဗ်ာ၀ါဒ အားျဖင့္ မေျဖရွင္းဘဲ ကဗ်ာေဗဒ အားျဖင့္<br />ေဆြးေႏြးေျဖရွင္းရန္၊ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္၏ အခ်ဳပ္အခ်ာ<br />အာဏာ(ဤအခ်က္တြင္ အနည္းငယ္အားနည္းခ်က္ ရွိေၾကာင္း၀န္ခံပါသည္)<br />ကုိ က်န္ကဗ်ာမ်ားအားလုံးက ေလးစားရင္၊<br />ကဗ်ာျပည္တြင္းစစ္၊ ကဗ်ာေဒသစစ္၊ ကဗ်ာက်ဴးေက်ာ္စစ္၊<br />စသည္ျဖစ္ပြားရာ ေဒသမ်ားသုိ႕ ကဗ်ာ့ကုလသမဂၢ<br />(ႀကိဳးစားတည္ေဆာင္ ေနပါသည္)က ကဗ်ာစုံၿငိမ္းခ်မ္းေရး<br />ထိန္းသိမ္းမႈ အဖြဲ႕မ်ားေစလႊတ္<br />ထိန္းသိမ္းရန္။<br />(၁၉၇၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ားကလြတ္လပ္ေရး ရရွိလာသည့္ ဖံြ႕ၿဖိဳးကဗ်ာမ်ား)မွ<br />အစဥ္တုိးတက္လ်က္ ရွိေသာေခတ္ေပၚကဗ်ာ၏<br />လက္ငင္းအက်ဳိးရလာဒ္မ်ားကုိ ဘယ္လုိပမႊားကဗ်ာအမ်ဳိးအစားကမွ<br />၀င္ေရာက္ေႏွာင္ယွက္ ျဖည့္စြက္ျခင္းျပဳႏုိင္/မျပဳႏုိင္။<br />ေခတ္ေပၚကဗ်ာ၏ မူလ၊ ေခတ္ေပၚကဗ်ာ၏ ဂုဏ္၊ အရည္အေသြးမ်ားကုိ<br />လက္ရွိဆက္ခံေသာ ေခတ္ေပၚကဗ်ာမ်ားမ<br />ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ျခင္းရွိ/ မရွိ<br />ေခတ္ေပၚကဗ်ာသည္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းကုိ ကုိယ္စားျပဳရာတြင္ အေျခခံ<br />ေပါက္ဖြားသည့္အတြက္ ယခုအခါလက္ရွိကဗ်ာမ်ားသည္<br />လူ႕အဖြဲ႕အစည္းကုိ ဆက္လက္၍ကုိယ္စားျပဳႏုိင္/မျပဳႏုိင္<br />ေခတ္ေပၚကဗ်ာမ်ားတြင္ ပညာတတ္မ်ားမည္သည့္အတုိင္းအတာအထိ ပါ၀င္လာႏုိင္ခြင့္ ရွိမရွိ<br />ယခုအခါ ေခတ္ေပၚကဗ်ာဟု အမည္တပ္ၿပီး<br />ဆုေရြးခ်ယ္ေရးအဖြဲ႕မ်ားမွ ေရြးခ်ယ္ေနေသာ<br />ကဗ်ာမ်ားအား ေခတ္ေပၚကဗ်ာဟု<br />သတ္မွတ္ႏုိင္ မသတ္မွတ္ႏုိင္<br />(အထက္ပါအခ်က္မ်ားအတြက္ သက္ဆုိင္ရာကဗ်ာအဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွ မူ၀ါဒ<br />ေၾကာ္ျငာခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္လာလွ်င္ အခ်ိန္ႏွင့္တေျပးညီ<br />ျဖည့္စြက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။)<br />ကုိးကား။ ။ကဗ်ာေၾကးမုံ အတြဲ(၂) အမွတ္(၃၀)<br /><span style="color:#ff0000;">မုိးေ၀း<br />၂၅-၉-၂၀၀၆(၂၀၀၇-မတ္လ-႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-3623836857931446822?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-15294826614743164782007-03-07T07:54:00.000-08:002007-03-07T07:55:56.787-08:00မေက်နပ္ရင္ ဘဂၢဒက္သြားေန<br />အခ်ိန္ျပည့္ရင္ခုန္ေနရေတာ့<br />ႏွလုံးသားအေညာင္းမမိဘူးေပါ့<br />လာ အာမေခ်ာင္နဲ႕ မသာရဲ႕<br />ယုတၱိထက္တိက်တဲ့ ယာဥ္တုိက္မႈနဲ႕<br />`မေတာ္တဆ´ေတြ႕သြားမယ္<br />(ဘယ္လုိလဲကြယ္ ဒီလုိ၀ါက်မ်ဳိးေတြ ဘာအတြက္ အက်ဳိးရွိသတုံး<br />ဖြဲထုံးနဲ႕ တနည္းမဟုတ္တနည္း ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းသင့္မသင့္)<br />မြဲျပာပုဆုိးဟာ သူ႕၀မ္းတီးတူးေကာ္ မဟုတ္ဘူးေျပာတယ္<br />လက္ဆုပ္လက္ကုိင္လုိခ်င္တာ<br />ေခါင္းစဥ္ကမ်ား ေပးမလားကတိ<br />ဟုတ္မဟုတ္ သူလက္ကုိင္ဆုပ္ထားတယ္ထင္ရတဲ့<br />ကၽြန္ေတာ့္လက္ဟာ သူ႕လည္မ်ဳိမွာ<br />(ဘာသာျပန္ရင္ သင့္လည္မ်ဳိေပါ့)<br />ျဖစ္ႏုိင္တယ္ ျဖစ္ခဲ့တယ္<br />အလကားေျပာတာ ျဖစ္ေနၿပီ<br />အျပင္လူအေနနဲ႕ ခင္ဗ်ား ေဟာဒီကၽြန္ေတာ့္အတြင္းထဲ<br />ခင္ဗ်ားရဲ႕ လက္တုတစ္ဖက္ သံခ်ိတ္ေကာက္နဲ႕ထုိးဆြေနတာ<br />ႀကိဳက္ရဲ႕လားဟင္. . .ဟင္. . . ႀကိဳက္လားဟင္. . .<br />ေမးခြန္းထဲက ကဗ်ာအသားဟာ<br />ပုိႏႈးညံ့တယ္ဆုိတာ ဆူးေၫႇာင့္တစ္ခုေပါ့<br />အဲဒီမွာ ဘာမွအျပည့္အ၀မရွိဘူးဆုိတာ<br />လမ္းကူးရင္း၊ အေလးသြားရင္း၊သံေ၀ဂေလွ်ာ့ရရင္း<br />၀က္သားတုတ္ထုိးျခင္းရဲ႕ ပြက္ပြက္ဆူ ကုိယ့္လူအရည္ထဲမွာ<br />ဘယ္ဘ၀တစ္လွီးစာ ခင္ဗ်ားတုတ္မွာထုိးထားလဲ<br />ႏွစ္လုိက္မယ္ င႐ုတ္ဆီထဲမွာလည္း<br />သဲကႏၱာရကုိ တစ္ဟုန္ထုိးျဖတ္ေနတဲ့<br />အစမ္းသပ္ခံတင့္ကားေတြ၊ စမ္းသပ္ဖုိ႕ဓာတုေတြ<br />စမ္းသပ္စရာမဟုတ္ေတာ့တဲ့ ၾကက္တုပ္ေကြးေတြ<br />ဆက္လက္၍ သက္သက္သာ<br />ဆက္လက္၍ သက္သက္အျပင္<br />ဆက္လက္၍ သဒၵါစည္းကမ္းထဲက<br />ျပည္တည္နာႀကီး ဆက္တလုိက္က<br />ျမင္ရသတဲ့ မေၾကာက္ပါနဲ႕. . .<br />ကုိယ္တုိင္ဟာ ေရာင္ကုိင္းလုိ႕ေနၿပီ ေနျခည္<br />ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ခ်ိန္တြယ္ၾကည့္တုိင္း မျပည့္ေသးတဲ့တစ္စိတ္နဲ႕<br />ဘယ္လုိကုိယ္တုိ႕ တစ္၀မ္းက်မလဲဟင္ ကတည္းမွပဲ<br />ဒက္ဒက္ဒက္မွာေပါ့ကြာ ဘဂၢဒက္ဆုိမွေနမွေတာ့<br />ဟုိနာမည္လွလွေလးလည္း ရွိေသးတယ္ သိလား<br />ဟုိ. . .ဖာလူဒါ. . .အဲေလ. . .ဟုတ္ေပါင္. . .ဖာလူဂ်ာ။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ေဇယ်ာလင္း</span><br /><span style="color:#ff0000;">(၂၀၀၇-မတ္လ-႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-1529482661474316478?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-88241150184356842007-03-06T06:46:00.000-08:002007-03-06T08:31:22.463-08:00အရပ္ေလးမ်က္ႏွာတဲ့လား<br />ဒါ ပညတ္ခ်က္ထင္ပါရဲ႕ . . .<br />ငါ မ်က္ႏွာမူရာ အရပ္ဟာ<br />မင္းရွိတဲ့အရပ္ပါ။<br />ငါ. . .ေက်ာခိုင္းထားရာဟာ<br />မင္းရွိတဲ့ အရပ္ပါ။<br />ငါ. . .ဘယ္ေနရာက ခရီးႏွင္ခဲ့လဲ<br />မေမးပါနဲ႕ ။<br />ငါ. . .ဘယ္ေနရာမွာလဲ<br />မသိခ်င္နဲ႕ ။<br />ငါ. . .မင္းကုိ ေက်ာခုိင္းေစဦးေတာ့<br />ငါ့ မ်က္ႏွာမူရာဟာ<br />``မင္းမ်က္ႏွာ´´ပါ။<br /><br />မိုးက်ေတာ့မယ္တဲ့လား။<br />မုိးရာသီ ေရာက္ၿပီဆုိၾကရဲ႕ . . .<br />ငါ. . . ေႏြ၊ မုိး၊ ေဆာင္း မသိခဲ့တာ<br />ၾကာမွ ၾကာေပါ့။<br />ငါ့အတြက္ေတာ့<br />မင္းအၿပံဳးဟာ<br />အစဥ္ၿမဲ. . . ေႏြနံနက္ခင္းပါပဲ။<br />သုိမဟုတ္. . .ေဆာင္းေနျခည္ေလးပါပဲ။<br />မင္း ငုိေႂကြးျခင္းဟာ<br />ငါ့ရဲ႕ မုိးရာသီ<br />ဒါနဲ႕ <br />ငါ့ရင္ထဲ ``မင္းရာသီ´´ေတြ<br />အထပ္ထပ္ျဖတ္ေက်ာ္<br /><br />အံ့ၾသမိပါရဲ႕ <br />မင္း . . .တန္ခုိးရွင္မ်ားလား။<br />``မင္းမ်က္ႏွာ´´ရွိရာအရပ္ ကုိ ခရီးႏွင္ေနသူ<br />``မင္းရာသီ´´ေတြထဲ လမ္းမွားေနသူ<br />ငါ့ကုိ . . .<br />``မင္းစိတ္´´မ်ားနဲ႕<br />ရြက္လြင့္ေစခဲ့ေလသလား။<br />ေနာက္ဆုံးေတာ့. . .<br />ငါကုိယ္တုိင္ဟာလည္း<br />``မင္း ကုိယ္ပြား´´ ျဖစ္ေနပါၿပီေလ. . .။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-8824115018435684?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-74293037665047046702007-03-01T05:22:00.000-08:002007-03-01T05:23:42.411-08:00ေတြးလုိက္ပါတဲ့ေမာင္ႀကီးရယ္<br />ေရးလုိက္ပါတဲ့ေမာင္ႀကီးရယ္<br />ေခါက္ထီးေလး၀ယ္ဖုိ႕။<br /><br />မီးဖုိေခ်ာင္ မေျပာင္ေသးလုိ႕<br />ကေလာင္ေခၽြးစုိ႕. . .။<br /><br />တစ္တုိက္တက္ တစ္တုိက္ဆင္း<br />မဂၢဇင္းတဲ့ ေမာင္ႀကီး၀င္<br />ေျခက်င္နဲ႕ ကုန္းေၾကာင္း။<br /><br />အယ္ဒီတာဟုိလူႀကီးရယ္<br />ဆီးႀကိဳလုိ႕ ေမာင္းသတဲ့ေတာ္. . .။<br /><br />တုိက္ေပၚက ေမာင္က်လုိ႕<br />အပ ရယ္မွီ။<br />ထီြစရာေတာအရက္နဲ႕<br />မက္သေနာေသာက္ ေပ်ာက္. . .။<br /><br />ေဆးျပင္းလိပ္တုိကုိခဲ<br />စားပြဲမွာတဲ့ တင္ပ်ဥ္ေခြ။<br /><br />စာရြက္ေတြ တဆုတ္ဆုတ္နဲ႕<br />အိမ္႐ႈပ္တယ္ေတာ့္. . .။<br /><br />ဆန္ကြဲကုိျပာ<br />ဆန္ၫွာကေပါက္ေသာက္။<br /><br />ေတာ့္ကဗ်ာစာမူခရယ္<br />အူရွလုိ႕ေပါက္. . .။<br /><br />ပဲဟင္းမွာဆားေပ့ါလုိ႕<br />အားေလ်ာ့ၿပီကြယ္။<br /><br />သည္အရြယ္<br />သည္မယ္မွာ ကဗ်ာသမားနဲ႕<br />မွားလုိ႕မွ ညားသေလ့ေတာ္. . .။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ေမာင္ခုိင္မာ<br />(စြယ္ေတာ္မဂၢဇင္း-၁၉၈၉-ေဖေဖာ္၀ါရီလ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-7429303766504704670?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-77177991933943637182007-03-01T05:11:00.000-08:002007-03-01T05:12:53.740-08:00<span style="color:#6600cc;">The Colossus</span><br /><br />အေဖ့ကုိ တစ္ခုလုံး ျပန္ဆက္ဖုိ႕<br />သမီး ဘယ္ေတာ့မွရမယ္ မထင္ဘူး<br />တစ္စစီေကာ္ကပ္၊ တစ္ခုစီခ်ိတ္ဆက္လုိ႕။<br />ျမည္းေအာ္သံ၊ ၀က္ျမည္သံနဲ႕<br />ညစ္ညမ္းတဲ့ ၾကက္မ ကေတာ္သံေတြ<br />အေဖ့ ဧရာမႏႈတ္ခမ္းေတြထဲက ထြက္လာတယ္။<br />ေကာက္ပဲသီးႏွံ သုိေလွာင္႐ုံတစ္၀ုိက္<br />ေရာက္ေနရသလုိပဲ။<br /><br />အေဖ့ကုိအေဖ နတ္ကြန္းလုိ႕<br />ယူဆတယ္ ထင္တယ္၊<br />လူေသတုိ႕ရဲ႕ ပါးစပ္ေပါက္၊<br />နတ္ဘုရားတစ္ပါးပါးရဲ႕ ဆက္သြယ္မႈ။<br />နွစ္သုံးဆယ္ ၾကာၿပီ သမီး ႀကိဳးစားခဲ့တာ<br />အေဖ့လည္ေခ်ာင္းထဲက ႏုန္းေတြကုိ<br />ေသာင္တူးသလုိ တူးၿပီး ဖယ္ရွားဖုိ႕။<br />ဒါေပမယ့္ သမီး မလုပ္တတ္ေတာ့ဘူး။<br />ေလွကားကေလးေတြေထာင္<br />ေကာ္ပုံးေတြ၊ Lysol ပုံးေတြသယ္ၿပီး<br />တြယ္တက္လုိ႕<br />အေဖ့မ်က္ခုံးရဲ႕ ေပါင္းပင္ ထူထပ္တဲ့ ေျမဧကေပၚ<br />ပူေဆြးေသာက ေရာက္ေနတဲ့ ပုရြက္ဆိတ္တစ္ေကာင္လုိ<br />တြားသြားလုိ႕<br />ႀကီးမားတဲ့ ဦးခြံ႐ုိးအခ်ပ္ေတြကုိ ျပဳျပင္ဖုိ႕<br />အေဖ့ မ်က္လုံးေတြရဲ႕<br />ေျပာင္သလင္းခါေနတဲ့<br />သုသာန္ကမူေတြ ရွင္းလင္းဖုိ႕။<br />သမီးတုိ႕ကုိ မိုးေနတာက ၾသရက္စတီးယာ<br />ေၾကကြဲျပဇာတ္ထဲက ေကာင္းကင္ျပာပဲ။<br />အေဖရယ္၊ အေဖဟာ လုံးလုံးကုိ တစ္ေယာက္တည္း<br />အေဖဟာ တိက်တဲ့ အဓိပၸါယ္ေတြ ျပည့္၀လုိ႕<br />ေရာမေခတ္လူထု ရင္ျပင္လုိ သမုိင္းျဖစ္လုိ႕။<br />ဆုိက္ပရက္(စ္) ေက်ာက္ပန္းပင္နက္ေတြ ေပါက္တဲ့<br />ေတာင္ကုန္းေလးတစ္ခုေပၚမွာ<br />သမီး ေန႕လယ္စာ ထုိင္စားတယ္။<br />ေဒါင္လုိက္ ေျမာင္းေတြ ထြင္းထားတဲ့<br />အေဖရဲ႕ အ႐ုိးတုိင္လုံးေတြနဲ႕<br />ဂရိေခတ္ရဲ႕ ပန္းပုလက္ရာေတြမွာ ေတြ႕ရတဲ့<br />သစ္ရြက္ပုံစံ ဆံပင္ေတြမွာ<br /><br />ေရွးေဟာင္းမင္းမဲ့စ႐ုိက္<br />အမႈိက္ေတြပုံလုိ႕<br />ဟုိး မုိးကုတ္စက္၀ုိင္းတန္းအထိ။<br />မုိးႀကိဳးသြားထက္ အားပုိလိမ့္မယ္<br />ဒီေလာက္အထိ ယုိယငြး္ပ်က္စီးသြားရေအာင္။<br />ညေတြ မွာ အေဖ့ ဘယ္ဘက္နားရြက္ရဲ႕<br />ဣစၦာသယထဲ သမီး ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္လုိ႕၊<br />ေလနဲ႕ လြတ္ရာမွာေပါ့၊<br /><br />အနီေရာင္ၾကယ္ေတြ၊ မက္မန္းေရာင္ၾကယ္ေတြ<br />ေရတြက္လုိ႕။ အေဖ့လွ်ာရဲ႕ ေက်ာက္ဆစ္တုိင္လုံး<br />ေအာက္ကေန ေနထြက္လာတယ္။<br />သမီးရဲ႕ အခ်ိန္နာရီေတြဟာ အရိပ္နဲ႕ ထိမ္းျမားလုိ႕။<br />ဆိပ္ကမ္းရဲ႕ ေက်ာက္တုံးေတြေပၚ<br />ေလွဧရာရဲ႕ ပြတ္ျခစ္သံကုိ<br />သမီး နားမစြင့္ေတာ့တာ ၾကာပါၿပီ။<br /><span style="color:#ff0000;">၁၉၆၀<br />(SYLVIA PLATH-ဆစ္လ္ဗီယာ ပလာ့သ္ ကဗ်ာမ်ားအား ေဇယ်ာလင္းဘာသာျပန္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-7717799193394363718?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-61585500758051190882007-03-01T05:06:00.000-08:002007-03-01T05:11:37.706-08:00ငါ့ဟင္းလင္းျပင္ထဲ<br />ေမာဟေတြ ဒုန္းစုိင္း၀င္လာၿပီ။<br /><br />ၿပီးခဲ့တဲ့သီခ်င္းမ်ားအတြက္<br />တစ္ေယာက္မ်က္လုံးကုိ တစ္ေယာက္ ေခ်ာင္းၾကည့္ကာ<br />အံ့ၾသမိရဲ႕။<br />လက္ဖ၀ါးေပၚက အေရးအေၾကာင္းမ်ားကုိ<br />ယုံၾကည္ရင္ခုန္ဖုိ႕<br />မေသခ်ာမႈေတြထင္ရွားဖုိ႕<br />စာရိတၱအေဟာင္းကုိ လဲလွယ္ပစ္ဖုိ႕<br />ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ တာ၀န္သိခဲ့၊<br />မျမင္ႏုိင္တဲ့ အမွားအယြင္းမ်ားေၾကာင့္<br />ရခဲ့ဖူးတဲ့ ေနာင္တေတြကုိ<br />တမင္ ေမ့ေလ်ာ့ပစ္ခဲ့၊<br />လူ႕အျဖစ္ရဲ႕ ဟာသတခ်ဳိ႕မွာ<br />လႊတ္ခနဲ အသိဉာဏ္ေတြရွိတယ္။<br /><br />စနစ္တက်. . .ဟုတ္လား<br />ငါတုိ႕ရဲ႕ ဆင္ေျခဟာ<br />စည္းကမ္းမဲ့ခဲ့ၿပီ။<br /><br />ဟုိးေရွ႕ဆီက စိမ္းစုိမႈအေရာင္မ်ား<br />ပညာရွိတစ္ေယာက္ရဲ႕ စာမ်က္ႏွာ<br />သင္တုိ႕လည္း ဒုကၡနဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္ဖူးမယ္။<br /><br />ေဟ့. . .သူစိမ္း<br />ဒီအရပ္မွာ<br />အလင္းေရာင္မ်ားလွခ်ည့္လား။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ေ၀မွဴးသြင္<br />(လူၿပိန္းရဲ႕ အခ်စ္ျဖစ္ပြားရာကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-6158550075805119088?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-20962435433853833842007-03-01T05:05:00.000-08:002007-03-01T05:06:07.115-08:00မကၽြတ္မလြတ္တဲ့ စြန္<br />အခု ေလေပၚမွာ ဘာလုပ္ေနတယ္ ထင္သလဲ။<br /><br />မကၽြတ္မလြတ္တဲ့ စြန္<br />အခု ျမင္ကြင္းမွာ ႀကိဳးနဲ႕ ခ်ိတ္ေနတယ္။<br /><br />မကၽြတ္မလြတ္တဲ့ စြန္<br />အခုႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႕<br />ဘာေတြ႐ႈပ္ေနသလဲ။<br /><br />မကၽြတ္မလြတ္တဲ့ စြန္<br />ငါ မသိဘူး<br />မင္း မသိဘူး<br />အေျဖ မရွိဘူး။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">၀င္းျမင့္<br />(လူၿပိန္းရဲ႕ အခ်စ္ျဖစ္ပြားရာ ကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-2096243543385383384?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-6415397427586995822007-03-01T05:03:00.000-08:002007-03-01T05:05:15.842-08:00စုိးရိမ္ပူပန္မႈေတြမ်ားၿပီး<br />ေသာကပြားတတ္ရင္ မေကာင္း။<br />အက်ဳိးမရွိ<br />အေဆြးနိဂုံး၊ အၿပံဳးနိဒါန္း<br />ပန္း၏ပမာ၊ လန္းပါေစေၾကာင္း<br />ဆုေတာင္းဆုမြန္၊ စိတ္ထားမြန္ဖုိ႕<br />မြန္ျမတ္တရား၊ ရင္မွာထားစုိ႕။<br />ငါးပါးအနႏၱ၊ ပဥၥဂုဏံ<br />ဦးထိပ္ပန္လ်က္<br />ႏုိင္ငံႏွင့္လူသား၊ အက်ဳိးမ်ားေအာင္<br />စိတ္ထားမြန္ေစ၊ ထမ္းေဆာင္ေလအံ့။<br /><br />ေသာက ေမာဟ၊ ေတာႏွယ္ထ၍<br />ဘ၀မၿမိန္၊ ခႏၶာအိမ္ဟု<br />တိမ္တိမ္ေတြးဆ၊ မျဖစ္ရ။<br />ဘ၀တန္ဖုိး၊ ဆထက္တုိးေအာင္<br />တန္းခုိးက်က္သေရ၊ ပြားမ်ားေစအံ့။<br />လူေျမေလာက၊ လွထက္လွေအာင္<br />စြမ္းစထုတ္ကာ၊ ဖန္းတီးပါစုိ႕။<br />နာရီမိနစ္၊ အက်ဳိးျဖစ္ေအာင္<br />အားသစ္အင္သစ္၊ အသိသစ္ႏွင့္<br />တုိ႕ေခတ္ ထြန္းသစ္သာေစဖုိ႕။<br />ကုိယ္က်ဳိးမ႐ႈ၊ ျမင့္ျမတ္မႈကား<br />ယခုလည္းေကာင္း၊ ေနာင္လည္းေကာင္း၏။<br />စိတ္ေကာင္းေမြးၾကေစသတည္း။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">၂၆-၁၂-၉၀<br />နံနက္ခင္း<br />တင္မုိး<br />(ကႏၱရႏွစ္မ်ား ကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-641539742758699582?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-28640941640602689872007-02-27T18:34:00.000-08:002007-02-28T05:06:20.270-08:00<span style="color:#ff0000;">ပန္းခ်ီကားအား ခံစားၾကည့္ျခင္း<br /><br />ပန္းခ်ီကား<br /></span><br />ကင္းဘတ္စအေပၚ ေဆးအစက္စက္တုိ႕<br />စြန္းထင္း<br />အေရာင္ဆုိးျခင္း မည္သတဲ့လား?<br />အႏုပညာေမွာ္ေအာင္ျခင္း အတြက္<br />ငါ့၀ိညာဥ္အား စေတးျခင္း တစ္ရပ္<br />ျဖစ္တယ္။<br /><br />သည္ပန္းခ်ီကားမွာ<br />အနီေရာင္ အတြက္<br />ငါ့ေသြးတုိ႕ ေရာစပ္ခဲ့တယ္<br />သည္ပန္းခ်ီကားမွာ<br />အခ်စ္သေကၤတအျဖစ္<br />ဓားတစ္လက္ ထည့္သြင္းခဲ့တယ္။<br />သည္ပန္းခ်ီကားမွာ<br />မ်က္ရည္မ်ား အတြက္<br />ငါ့ ေန႕ ည ေတြ<br />ခင္းက်င္းခဲ့တယ္။<br />သည္ပန္းခ်ီကားမွာ<br />ပန္းပြင့္မ်ား အတြက္<br />ငါ့ရင္ဘတ္ ဟင္းလင္း<br />ဖြင့္ထားခဲ့တယ္။<br />သည္ပန္းခ်ီကားမွာ<br />ဆာေလာင္ျခင္း အတြက္<br />ငါ့ဘ၀ကုိ ထုိးစုိက္ခဲ့တယ္။<br /><br />ေလ႐ႈးသုန္သုန္ တုိက္ေစေတာ့<br />ေလထန္ကုန္းလည္း ေရာက္ခဲ့ျပန္တယ္။<br />သည္ပန္းခ်ီကားထဲ. . .<br />ဟိကလစ္က ကတ္သရင္းကုိ<br />အ၀ါေရာင္ ပန္းတစ္ပြင့္ေပးလုိ႕<br />႐ုိမီယုိက ဂ်ဴးလိယက္ကုိ<br />သူစိမ္းဆန္ဆန္<br />ဆက္ဆံလုိ႕ေပါ့ ။<br /><br />ဘ၀ဆုိတာ တုိတုိေလးပါတဲ့။<br />သည္ပန္းခ်ီကားက<br />ဘ၀ကုိ ဘ၀နဲ႕<br />လက္ဆင့္ကမ္းလုိ႕<br />မ်က္ရည္ကုိ မ်က္ရည္နဲ႕<br />တုန္႕ျပန္ျပလုိ႕<br />ရသေျမာက္မႈတစ္ခုမွာ<br />အသည္းႏွလုံးတုိ႕ ပ်က္သုဥ္းေႂကြက်<br />ဉာဏ္ပညာတုိ႕ အကြပ္မဲ့ခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />သ႐ုပ္မွန္၀တၳဳတစ္ပုဒ္လုိ<br />သည္ပန္းခ်ီကားဟာ<br />အိပ္မက္တစ္ခုရဲ႕ သတ္ေသျခင္း<br />ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းရဲ႕ နိဂုံး<br />မုိက္မဲျခင္းရဲ႕ သန္းေခါင္ယံ<br />စည္းအျပင္က လူတစ္ေယာက္<br />လြင္တီးေခါင္က တေယာသံ<br />အဆုံးသတ္တုိင္းရဲ႕ အဆုံးသတ္<br />အႏုပညာ ေမွာ္ေအာင္ျခင္းတစ္ရပ္<br />ျဖစ္တယ္။<br />ငါ၏ ပုံတူကားခ်ပ္လည္း<br />ျဖစ္ေစတယ္။<br />မွတ္ခ်က္ ႏွင့္ လက္မွတ္မွာ<br />ေလးေလးနက္နက္ ေသေသသပ္သပ္<br />ေရးထုိးခဲ့ပါတယ္။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-2864094164060268987?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-59172351696032533302007-02-27T07:27:00.000-08:002007-02-27T18:34:19.332-08:00ကုိယ့္ပန္းခ်ီကား<br /><br />ကင္းဘတ္ အျဖဴစတစ္ခုပါ။<br /><br />အေရာင္ စြန္းေစခ်င္လုိ႕<br />အေရာင္ဆုိးတာ မဟုတ္ပါ<br />ပန္းခ်ီကားတစ္ခု ျဖစ္ေစခ်င္လုိ႕။<br /><br />ကုိယ္ စိတ္ ႏွလုံး အကုန္လုံး<br />ေန႕ေန႕ ည ည ေပးခဲ့ျခင္း မဟုတ္ပါ<br />ပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္ အသက္၀င္ေစခ်င္မိလုိ႕။<br /><br />ကုိယ့္ႏွလုံးေသြးကုိ . . .<br />ႏႈတ္ခမ္း နီတ်ာတ်ာ အတြက္<br />သုံးခဲ့သည္။<br />ကုိယ့္ဆံႏြယ္မ်ားကုိ<br />မ်က္ဆံတစ္စုံအတြက္<br />သုံးခဲ့သည္။<br />ကုိယ့္ အသိၪာဏ္ကုိ နိမိတ္ပုံမ်ားအတြက္<br />သုံးခဲ့သည္။<br /><br />ကုိယ့္ စိတ္၀ိညာဥ္ေတြေလ. . .<br />ကုိယ့္အတၱကုိ အေရာင္ေဖာ္ေပးမယ့္<br />ပန္းခ်ီကားအတြက္<br />အရက္ေရာဆုံး သုံးပစ္လုိက္မိၿပီ။<br /><br />ေမတၱာမဟုတ္ပါ။<br /><br />သံေယာဇဥ္ မဟုတ္ပါ။<br /><br />စစ္ပြဲမ်ား၏ အလံျဖဴမဟုတ္ပါ။<br /><br />မင္း. . .<br />ကုိယ့္ရဲ႕ ပန္းခ်ီကားေလး လုပ္မလား?<br /><br />ကုိယ့္အတၱကလြဲရင္ . . .<br />ဘာမွ အဓိပၸါယ္ မသက္ေရာက္တဲ့ ပန္းခ်ီကားေပါ့<br />ဟင္ . . .လုပ္မလား? ။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-5917235169603253330?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-72049748678733741032007-02-26T04:53:00.000-08:002007-02-26T04:54:11.877-08:00လူဘ၀ဆုိတဲ့<br />ဗဟုိခ်က္မက်တဲ့<br />တည္းခုိခေစ်းႀကီးတဲ့<br />ဧရာမဟုိတယ္ႀကီးထဲမ်ာ<br />ခရီးလွည့္လည္ခဲ့သူ<br />ဧည့္သည္သစ္ေတြဟာ<br />၀တ္လစ္စလစ္နဲ႕ ေရာက္လာၾကတယ္။<br /><br />တခ်ဳိ႕ၾကေတာ့<br />တည္းခုိခအတြက္<br />လက္သိပ္ထုိၿပီး<br />တုိးတုိးတိတ္တိတ္<br />က်ိတ္က်ိတ္၀ွက္၀ွက္<br />အရွက္တရားကုိ ေရာင္းၾက<br />ႏွလုံးသားကုိ ေရာင္းၾက<br />ဦးေခါင္းကုိ ေရာင္းၾက<br />ဘ၀ကုိေရာင္းၾက<br />တုိေတာင္းတဲ့ ခဏတာမွာ<br />လွပတဲ့ ၀တ္စုံသစ္ေတြနဲ႕<br />ယစ္ေရႊရည္ေတြကုိ ၀ယ္ၾကေပါ့။<br /><br />တခ်ဳိ႕ ၾကေတာ့<br />မာနနဲ႕ သိကၡာကုိ<br />အဟာရနဲ႕ ရိကၡာနဲ႕ မလဲ<br />ပသာဒ၀တ္ရုံနဲ႕ မလဲ<br />ဆင္းဆင္းရဲရဲနဲ႕<br />တင္းတင္းၿမဲၿမဲ ေနသြားခဲ့. . . ။<br /><br />အုိ. . . .တည္းခုိသူမ်ား ခင္ဗ်ာ<br />ဟုိတယ္မန္ေနဂ်ာရဲ႕<br />ဧည့္မွတ္တမ္း စာအုပ္စင္မွာ<br />(မိမိအပါအ၀င္. . . )<br />ကုိယ့္ ကုိယ္ေရးရာဇ၀င္ကုိ<br />ဘယ္သူ ျမင္ခဲ့ပါသလဲ<br />ဘယ္သူ ဖတ္ရႈခဲ့ပါသလဲ။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ေမာင္ခုိင္မာ<br />(ျမတ္ေလး မဂၢဇင္း၊ ၁၉၈၈၊ေမလ)<br />(ေငြလမင္းကုိ နမ္းတဲ့ည ကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-7204974867873374103?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-71193252080276798262007-02-26T04:52:00.000-08:002007-02-26T04:53:24.960-08:00<span style="color:#3333ff;">Maenad(from poem for a birthday)</span><br /><br />တစ္ခ်ိန္တုန္းက ကၽြန္မဟာ သာမန္ပဲ<br />ကၽြန္မအေဖရဲ႕ ပဲေတာင့္ပင္ေဘးမွာထုိင္<br />ဉာဏ္ပညာ အေျမာ္အျမင္ လက္ေခ်ာင္းေတြ စားသုံးတယ္။<br />ငွက္ေတြဟာ ႏုိ႕ရည္ျပဳလုပ္တယ္။<br />မုိးၿခိမ္းတဲ့အခါ<br />ျပားခ်ပ္ခ်ပ္ေက်ာက္တုံးတစ္တုံးေအာက္မွာ ၀င္ပုန္းတယ္။<br /><br />ပါးစပ္ေတြရဲ႕ မိခင္က ကၽြန္မကုိ မႀကိဳက္ဘူး။<br />အဘုိးႀကီးဟာ အရုပ္ကေလးတစ္႐ုပ္အရြယ္<br />ေသးက်ဳံ႕သြားခဲ့တယ္။<br />ကၽြန္မ ေနာက္ျပန္သြားလုိ႕ မရေတာ့ေအာင္ ႀကီးထြားလြန္းခဲ့ၿပီ။<br />အခုေတာ့သိၿပီ<br />ငွက္ႏုိ႕ရည္ဟာ ငွက္ေမြးေတြပဲ<br />ပဲေတာင့္ပင္၇ြက္ဟာ လက္ေတြလုိထုံအ။<br />ဒီလထဲမွာ အသုံး၀င္တာ မရွိသေလာက္ပဲ။<br />စပ်စ္ရြက္ေတြထဲမွာ လူေသေတြ မွည့္လာၾကတယ္။<br />ကၽြန္မတုိ႕ၾကားမွာ အနီေရာင္ လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းေရာက္ေနေပါ့။<br />အေမ၊<br />ကၽြန္မရဲ႕ ေကာက္ပဲသီးႏွံ သုိေလွာင္ရုံအနားေတာင္ မကပ္ပါနဲ႕။<br />ကၽြန္မဟာ အျခားတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာေနၿပီ။<br />ေခြးေခါင္းငဲ့၊ ကုိက္ဖဲ့စားေသာက္ပစ္သူငဲ့၊<br />ကၽြန္မကုိ အေမွာင္ရဲ႕ ဘယ္ရီသီးေတြ ေကၽြးေလာ့။<br />အဖုံးအခြံေတြဟာ မပိတ္ၾကဘူး။ အခ်ိန္ကာလာဟာ<br />ေနလုံးႀကီးရဲ႕ ဧရာမခ်က္ထဲက<br />သူ႕ရဲ႕ မဆုံးႏုိင္တဲ့ ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္ေတြ ျဖည္ခ်တယ္။<br /><br />အားလုံးကုိ ကၽြန္မ<br />မ်ဳိခ်ပစ္ရမယ္။<br /><br />အုိ. . .ဂုဏ္သေရရွိ အမ်ဳိးေကာင္းသမီးငဲ့<br />လရဲ႕စည္ပုိင္းထဲက အဲဒီသူစိမ္းေတြဟာ ဘယ္သူေတြလဲ<br />အိပ္ေမာက် မူးေနလုိက္ၾကတာ<br />ေျခတံလက္တံေတြ ေနရာေတြ လြဲေနလုိက္ၾကတာ။<br />ဒီအလင္းေရာင္ထဲမွာ ေသြးဟာ မည္းနက္။<br />ကၽြန္မဘယ္သူလဲ<br />ကၽြန္မနာမည္ကုိ ေျပာပါရွင့္။<br /><span style="color:#ff0000;">၄၊ႏုိ၀င္ဘာ၊ ၁၉၉၅<br />(SYLVIA PLATH-ဆစ္လ္ဗီယာ ပလာ့သ္ ကဗ်ာမ်ားအား ေဇယ်ာလင္းဘာသာျပန္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-7119325208027679826?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-81472943339363146702007-02-26T04:50:00.000-08:002007-02-26T04:51:00.897-08:00ကံၾကမၼာဟာ<br />ဘီးလုိ လည္ေနသမွ်<br />ငါက စမုတ္ေခ်ာင္းေတြလုိ က်င့္ရမွာပဲ။<br /><br />ေငြနဲ႕၀ယ္ထားတဲ့ ႏွလုံးသား<br />ဘယ္လုိအေရျပားေအာက္မွာ<br />ပူေႏြးေစမလဲ။<br />အခ်ိန္ကာလကုိ<br />ေဖ်ာ္ေျဖဖုိ႕ဆုိတာ<br />ယဥ္ေက်းမႈကုိ လိမ္ထားဖုိ႕ လုိလိမ့္မယ္။<br /><br />ဒီႏွစ္ ေဆာင္းမွာေတာ့<br />သစ္ေတာ္သီးေတြ ရွားရဲ႕။<br /><br />ေကြ႕ေကာက္ေသာလူေတြအဖုိ႕<br />မ်ဥ္းေျဖာင့္ဟာ အမွားပဲေပါ့<br /><br />တိရစၦာန္တစ္ေကာင္လုိ<br />အစြဲအလန္းေတြနဲ႕<br />ငါ့ေခတ္ကပဲ<br />ငါ့မ်က္လုံးေတြကုိ သင္ၾကားတယ္။<br /><br />အားလုံး ဉာဏ္နဲ႕ဆုိေပမယ့္<br />စဥ္းစားပုံျခင္းကေတာ့ ကြာရဲ႕။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ေ၀မွဴးသြင္<br />(လူၿပိန္းအခ်စ္ျဖစ္ပြားရာ ကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-8147294333936314670?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-37995353731319879682007-02-26T04:49:00.000-08:002007-02-26T07:01:34.986-08:00အသားအေရေတြ ခမ္းေျခာက္စ<br />အႏွစ္၃၀ေက်ာ္မွ<br />ငါ့ အေပၚ ေဇာက္ထုိးဆင္းလာတဲ့ၾကယ္က<br />ေရေသာက္ျမစ္တစ္ခု ရွာမလုိတဲ့။<br /><br />ေသကြဲေတြ<br />ရွင္ကြဲေတြ<br />လက္မလည္ေအာင္ လြဲခဲ့ၿပီပဲ။<br /><br />တစ္ေယာက္တည္း စကားေတြ<br />ႏွစ္ေယာက္တည္း ႀကိတ္မွိတ္ေနရတာေတြ<br />ဘယ္သူသိ<br />မသိေအာင္လည္း ေရးျခစ္မိတဲ့နံရံမ်ား။<br /><br />ငါတုိ႕ ၿမိဳ႕ေဟာင္းတစ္ခုလုိ တူးေဖာ္ေတာ့<br />ပုံပ်က္ပန္းပ်က္ ျပတ္က်ေနတဲ့ၾကယ္ကုိ ေတြ႕တယ္<br />ဒါဟာ မိန္းမတစ္ေယက္<br />ႏႈတ္ခမ္းေတြရြဲ႕ေစာင္းလုိ႕<br />ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြ ေျပာလုိ႕။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">၀င္းျမင့္<br />(လူၿပိန္းရဲ႕ အခ်စ္ျဖစ္ပြားရ ကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-3799535373131987968?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-68948176972141735872007-02-26T04:48:00.000-08:002007-02-26T04:49:22.713-08:00ေန႕စဥ္မွတ္တမ္း စေရးတယ္။ ၁၈၉၇<br />ေန႕စဥ္မွတ္တမ္း ျပန္ေရးျဖစ္လာတယ္။ ၁၉၀၃<br />ေန႕စဥ္မွတ္တမ္း ဆက္ေရးတယ္။ ၁၉၀၅<br />ဘ၀ကုိ ဟာသဆန္ဆန္ ၀တၳဳ (ခင္မင္မႈျပခန္း)ေရးတယ္။ ၁၉၀၇<br />ဇန္န၀ါရီမွာ ေန႕စဥ္မွတ္တမ္းျပန္ေရးတယ္။ ၁၉၁၅<br />“မေရးေသာ ၀တၳဳတစ္ပုဒ္” <br />တနလၤာသုိ႕မဟုတ္ အဂၤါ<br />စာအုပ္ပုံစံ ယူလစ္ဆစ္ကုိ ဖတ္ၿပီးေနာက္၊<br />ပစ္မွတ္လြဲ ေခ်ာ္ေနတယ္လုိ႕ ေ၀ဖန္ခဲ့တယ္။ ၁၉၂၂<br />ဖြန္လမွာ အိလိေယာ့နဲ႕<br />ညစာစားၾကရင္း ဖုန္းဆုိးေျမကဗ်ာကုိ ရြတ္ျပခဲ့တယ္။ ၁၉၂၂<br />“ေခတ္ၿပိဳင္မ်ားသုိ႕ ထုိးႏွက္ျခင္း” ၁၉၂၃<br />ဆလိတ္တာဆုိင္မွ တြယ္အပ္မ်ားသည္ ထိပ္ဖ်ားမခၽြန္ ၁၉၂၇<br />“လူငယ္ကဗ်ာဆရာတစ္ဦးသုိ႕ ေပးစာတစ္ေစာင္” ၁၉၃၂<br />အလုပ္သမား ေန႕စဥ္သတင္းစာမွာ<br />“ယေန႕ေခတ္ အႏုပညာ အဘယ္ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရး၏<br />ေနာက္လုိက္ျဖစ္ရသလဲ” ေဆာင္းပါးကုိ ေရးခဲ့တယ္။ ၁၉၃၆<br />ေပါ့လြန္းတဲ့အတြက္ ထုတ္ေ၀ဖုိ႕မသင့္ဟု သူမဆုံးျဖတ္ခဲ့တယ္။ ၁၉၄၁<br />(ဗာဂ်င္းနီးယား၀ုဖ္၏ လက္ေရြးစင္၀တၳဳတုိမ်ားမွ စာသားမ်ား)<br /><br /><span style="color:#ff0000;">စုိင္း၀င္းျမင့္<br />(ၾကယ္ကမၻာေရင္း၀ယ္ေရး ကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-6894817697214173587?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-9149513898337545912007-02-26T04:45:00.000-08:002007-02-26T04:47:28.407-08:00သူ ထြက္သြားပုံ<br />အိပ္မက္ေလလား၊ ထင္မွတ္မွားမိတယ္။<br />မယုံႏုိင္စရာ၊ ေသရြာသူလုိက္<br />လုိက္တမ္းေျပးပမာ<br />ကစားတာလုိလုိ။<br />မ်က္စိစုံမွိတ္၊ အိပ္ေပ်ာ္ခ်င္ေယာင္<br />ေဆာင္ေလေရာ့သလား။<br />ျဖစ္လာသမွ်၊ အနိစၥပင္<br />စိတ္ကသိလဲ၊ မယုံရဲဘူး<br />သူပဲရွိတယ္ ထင္မိတယ္။<br />ဟုိနားသည္နား၊ အတူသြားခဲ့<br />တံတားမွာေလွ်ာက္၊ ႏွစ္ေယာက္သားထုိင္<br />အၿပံဳးၿပိဳင္ခဲ့<br />ဆုံးတုိင္ခြဲရ၊ ဟုတ္ပါ့မလားကြယ္။<br />စန္းႏွင့္အတူ၊ ၾကည္ျဖဴအၿမဲ<br />လက္တြဲသြားလာ၊ ေနရာကေလး<br />ေဆြးေႏြးဖန္တီး၊ ေျပာမၿငီးဘူး<br />ခရီးလွလွ၊ ႀကံဳခဲ့ရလည္း<br />ေရွးကၾကမၼာ ရက္စက္တယ္။<br />ခုေတာ့လဲေလ၊ တုိ႕စိတ္ေျဖရဲ႕<br />ေနသမွ်ေကာင္းမွဳ၊ ငါတုိ႕ျပဳမယ္<br />လူ႕ေဘာင္အက်ဳိး၊ တုိး၍ေဆာင္မယ္<br />တုိးတက္ႀကံစည္၊ အရွည္ေကာင္းေရး<br />အေတြးခုိင္မာ၊ လွမ္းၾကပါမယ္<br />ေသရြာငါတုိ႕ ေမ့စတမ္း။<br /><span style="color:#ff0000;">၂၅-၁၂-၉၀<br />တင္မုိး<br />(ကႏၱ႔႔ရႏွစ္မ်ားကဗ်ာစာအုပ္)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-914951389833754591?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-28385037204287815552007-02-25T05:57:00.000-08:002007-02-25T05:59:40.002-08:00<span style="color:#3333ff;">ေမာင္ခုိင္မာရဲ႕ ေငြလမင္းကုိနမ္းတဲ့ည ကဗ်ာစာအုပ္မွ ကဗ်ာမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ မဂၢဇင္း အသီးသီးမွာ ေဖာ္ျပခံထားရတဲ့ ကဗ်ာမ်ားကုိ စုစည္းထားတာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />လွ်ာသုေတသန<br /></span><br />လူဟာ. . .<br />လွ်ာတစ္ခုနဲ႕<br />သာဓုသံဖြဲ႕၊ ကာရန္ႏြဲ႕တယ္။<br />လူဟာ. . .<br />လွ်ာတစ္ခုနဲ႕<br />ငါ ဟုမာန္ဖြဲ႕၊ ကာရန္မဲ့တယ္။<br />တစ္ခါတစ္ခါ<br />သကာခ်ဳိပ်ား၊ လူ႕လွ်ာဖ်ားမွာ<br />သၾကားခဲေတြျဖစ္သြားတယ္။<br />တစ္ခါတစ္ခါ<br />တမာလုိခါး၊ လူ႕လွ်ာဖ်ားဟာ<br />မုသားသည္းေျချဖစ္သြားတယ္။<br />လွ်ာဆုိသည္မွာ<br />တစ္ခါတစ္ႀကိမ္<br />ပင့္ကူအိမ္လား<br />တစ္ႀကိမ္တစ္ခါ<br />ေရႊလိပ္ျပာလား။<br />အသြားႏွစ္ေျမႇာင့္<br />အမွားေစာင့္တဲ့လွ်ာ<br />ေၾကာင့္ၾကပါဘိတကား<br />စကားအေျဖာင့္<br />တရားေစာင့္တဲ့လွ်ာ<br />ေတာင့္တပါ၏ဘုရား. . . . ။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ေမာင္ခုိင္မာ<br />(႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ၊ ၁၉၈၉၊ ဒီဇင္ဘာလ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-2838503720428781555?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-34931784212530109732007-02-25T05:28:00.000-08:002007-02-25T05:29:37.094-08:00<span style="color:#3333ff;">The Glutton</span><br /><br />သူ<br />ဆာေလာင္မြတ္သိပ္တုပ္ခံရ<br />အာသာေျဖမရတာ<br />ကၽြန္မရဲ႕ ကံဆုိးမုိးေမွာင္နဲ႕အတူ ကြက္တိပဲ<br />သာမန္လူတစ္ေယာက္မရွိႏုိင္တဲ့ အပူဓာတ္<br />သူနဲ႕က်ေတာ့ တစ္သားတည္း<br />ဒီအတြက္မုိ႕ ကၽြန္မဟာ<br />သူ႕အရသာအေတြ႕ဆုံး ဟင္းခတ္အေမႊးအႀကိဳင္ေတြနဲ႕<br />နာနာေလးနယ္ထားတဲ့<br />အသားတုံးႀကီးသက္သက္ျဖစ္ေနရတာကုိက<br />ေကာင္းက်ဳိးတစ္ခုလုိ႕ ဆုိရမလား။<br /><br />ေသြးသားရဲ႕ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ အသားျပဳတ္ရည္<br />သူ႕လက္နဲ႕ ခုိးယူခဲ့၊<br />အေကာင္းဆုံး ခရစၥမတ္ပြဲေတာ္ စားေသာက္ပြဲႀကီး<br />ပူပူေႏြးေႏြးခ်က္ျပဳတ္ျပဳလုပ္၊<br />သူ႕ပါးစပ္ထဲ<br />ပလုပ္ပေလာင္းသြင္းထည့္။<br />အရသာျပည့္စုံလွတဲ့ နပ္တုိင္းထဲမွာ<br />ေကာင္းေပ့အသားပုိင္းေတြ ထည့္ခ်က္ေပမယ့္<br />သူဟာ ဘာမွ ခ်မ္းသာမေပး။<br />သူ႕အလုိဆႏၵကုိ<br />တစ္ျပားသားမွ မေလ်ာ့ပါးေစတာဟာ<br />ေမႊေႏွာက္ခံရတဲ့ ေၾကာင္အိမ္ေလးခမ်ာ<br />ဂ်င္းတစ္တက္ ၾကက္သြန္တစ္ဥမက်န္<br />ေျပာင္းသလင္းခါသြားရရွာတဲ့အထိပါပဲ။<br /><span style="color:#ff0000;">၁၉၅၆<br />(SYLVIA PLATH-ဆစ္လ္ဗီယာ ပလာ့သ္ ကဗ်ာမ်ားအား ေဇယ်ာလင္းဘာသာျပန္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-3493178421253010973?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-54520577295116028662007-02-25T05:27:00.000-08:002007-02-25T05:28:14.756-08:00ဒီေန႕ရဲ႕အစကုိ<br />ေတာေခြးအူသံလုိ ထစ္ခ်ဳန္းဖြင့္လုိက္တယ္။<br />လြင္တီးေခါင္ထဲ<br />ၾကားေနက်မုန္တုိင္းကုိ ပြတ္သပ္၊<br />ဆူးခ်ဳံေတြနဲ႕ ဆာေလာင္မႈက<br />နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ႀကီးအေၾကာင္း နားေထာင္ဖုိ႕<br />ျငင္းဆန္ၾကတယ္။<br /><br />ငါမုန္းတာက<br />ငါသိပ္နားမလည္တဲ့ Happy Birthday ဆုိတဲ့အသံ၊<br />ငါ ခ်စ္တာက<br />ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ မပီမသ စကားသံ၊<br />အိပ္မက္ကုိ ၾကယ္ေတြစုံေစဖုိ႕<br />သိစိတ္က မသိစိတ္ကုိ အႏုိင္ရဖုိ႕<br />ေျခာက္ကပ္ကပ္ကြင္းျပင္ေတြ လန္းဆန္းဖုိ႕<br />ထားခဲ့ပါ။<br />အဓမၼမႈ ဆယ္သုံးေအာင္စနဲ႕ ခႏၶာကုိယ္မွာ<br />ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အခ်ဳိးဖ်က္ျခင္းမ်ား၊<br />တစ္ခ်ိန္လုံးလည္း<br />ငါ ငွဲ႕ေသာက္လုိက္တဲ့အဆိပ္ေတြသာ<br />အာဟာရ ရွိခဲ့ၿပီ။<br /><br />လူသံေတြ ခံ့ညား႐ုန္းႂကြလာခဲ့၊<br />ေအးစက္ေနတဲ့ကမၻာေျမႀကီးအတြက္<br />အပ်င္းေျပ႐ုံ ငါ ဆူေလာင္ခဲ့ေပါ့။<br /><br />ေကာင္းၿပီေလ. . .<br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဟာ့ဒီေန႕ကုိ<br />ပုစၦာမျဖစ္ေသးတဲ့ ပုစၦာေတြနဲ႕<br />စိတ္ေရာကုိယ္ပါ သႀကၤန္က်လုိက္ေတာ့မယ္။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ေ၀မွဴးသြင္<br />(လူၿပိန္းရဲ႕ အခ်စ္ျဖစ္ပြားရာ ကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-5452057729511602866?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-33808937059869883802007-02-25T05:25:00.000-08:002007-02-25T05:27:17.341-08:00အေ၀းက<br />အိမ္ေ၀းသူရဲ႕ညစာမွာ<br />အသီးအကင္းေတြ ေႂကြက်ေနဆဲ<br />ပုိးစားသစ္ပင္ရဲ႕ စိတၲဇနဲ႕ေရာင့္ရဲဆဲ<br />ကၽြန္ေတာ္ မေရာက္ရွိရာ<br />ေခ်ာင္းကေလးလည္း ေကာခဲ့<br />ဇာတိက<br />ေသာင္လုိထြန္းခဲ့ၿပီး<br />ကၽြန္ေတာ္တုိ႕က ျမစ္လုိသြားခဲ့တဲ့ခရီးမွာ<br />မလုိအပ္ရင္<br />အိမ္ျပင္ျပန္ထြက္ေျပးတတ္တဲ့ ငွက္ေတြဟာ<br />ကၽြန္ေတာ္တုိ႕<br />လုိအပ္ရင္<br />အခ်ိန္မေတာ္ျပန္လာတတ္တဲ့ သားကုိ<br />ဖခင္တစ္ဦးရဲ႕ အခ်ိန္မေတာ္ တံခါးဖြင့္ေပးသံကုိ<br />နားလည္ၿပီ။<br />အခုလုိ ျမစ္ေရႀကီးေသာအခါမွ<br />မိမဲ့ ဖမဲ့ ကမ္းၿပိဳသလုိ ငါ လွိမ့္ၿပိဳခဲ့<br />ေခၚမၾကား ေအာ္မၾကား<br />အေ၀းေရာက္သားတစ္ေယာက္ရဲ႕<br />အကုိင္းဖ်ားဟာ တဆတ္ဆတ္ခါခဲ့<br />ငယ္ဘ၀ရဲ႕ စုိက္ခင္းေတြၾကား<br />ေဘာင္းဘီအတုိေလးနဲ႕ဓာတ္ပုံဟာ ေပ်ာက္ဆုံးသြားခဲ့ၿပီ။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">(၉-၉-၂၀၀၂ တြင္ ကြယ္လြန္သြားေသာ ဖခင္ႀကီးအား ရည္စူး၍)<br />၀င္းျမင့္<br />(လူၿပိန္းရဲ႕အခ်စ္ျဖစ္ပြားရာ ကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-3380893705986988380?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-45047574092267228772007-02-25T05:24:00.000-08:002007-02-25T05:25:42.890-08:00ဘ၀ဟာ ေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ ေကာင္းပါတယ္ဟု<br />သူက ေျပာသည္<br />ေျပးလုိ႕လြတ္မယ္ဆုိရင္<br />တေျပးတည္း ေျပးေနမွာေပါ့။<br />သူ႕ကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး အခန္းတစ္ခန္းရထားတယ္<br />မီးကလည္း ၂၄နာရီ<br />ေရကလည္း ၾကည္ေနတာပဲ<br />အဲဒါပဲ<br />စားစရာကေတာ့ မရွိဘူး<br />ေတာေတာင္ေရေျမနဲ႕ ကုိယ္ဧည့္ခံမယ္<br />ရွဥ့္ကုိလည္း ျမင္ရမယ္<br />ဥၾသသံကုိလည္း ၾကားရမယ္။<br />႐ႈပ္ေထြးလာတယ္၊ ခက္ခဲလာတယ္<br />႐ႈပ္ေထြးေပမယ့္ မေထြျပား<br />အေျပာင္းအေရႊ႕မ်ားေပမယ့္<br />ကၽြန္ေတာ္က ေရႊ႕ေျပာင္းမကစား<br />မွားတယ္ဆုိလည္း မွားတဲ့ဘက္မွာ။<br />ေမာင္ေခ်ာႏြယ္က လုိက္ေရာင္းေနတာမဟုတ္ပါဘူး<br />သူတုိ႕က လုိက္၀ယ္ေနတာပါ<br />တရားနဲ႕မေျဖ တရားနဲ႕ေနဖုိ႕ပါပဲ<br />ျမႇဳပ္ထားတဲ့ေရႊအုိးဟာ ေရြ႕ေရြ႕သြားတတ္ပါတယ္။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">၂၀၀၅<br />စုိင္း၀င္းျမင့္<br />(ၾကယ္ကမၻာေရာင္း၀ယ္ေရးကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-4504757409226722877?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-54373693621635786092007-02-25T05:23:00.000-08:002007-02-25T05:24:11.829-08:00ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ေက်ာက္ဆူးခ်ေနတဲ့ “ယူနီစန္” ဟာ<br />ပါရီၿမိဳ႕လယ္ရဲ႕ ကေဖးဆုိင္တစ္ဆုိင္ပါဘဲ<br />ဒီမွာေတာ့<br />ကၽြန္ေတာ့္လက္ဖက္ရည္ပုံမွန္ဆိမ့္ဆိမ့္တစ္ခြက္ဟာ<br />ေတာ္စတြိဳင္းရဲ႕ ပ်ားရည္တစ္စက္ျဖစ္တယ္<br />စားပြဲေပၚမွာ ေ၀့၀ဲေနတဲ့ အခုိးအေငြ႕ေတြဟာ<br />မာယာေကာ့စကီးရဲ႕ ေဘာင္းဘီ၀တ္မုိးတိမ္းေတြျဖစ္တယ္<br />ျဖဳန္းခနဲ႕<br />ကၽြန္ေတာ့္လက္ဖက္ရည္ပန္းကန္ထဲမွာ<br />ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္<br />၀ီလွ်ံဘလိတ္ရဲ႕ မွားတဲ့ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္<br />႐ုတ္တရက္ျပဳတ္က်လာတယ္။<br />ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းေမာ့ၾကည့္လုိက္ေတာ့<br />ႏွင္းဆီကုိခြင့္လႊတ္ပါရွင္တဲ့<br />မိန္းကေလး ႏွင္းဆီဆုိသူက<br />သူ႕ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္ ျပန္ေတာင္းေနတယ္<br />ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေပးလုိက္ပါတယ္<br />ခြင့္လႊတ္ျခင္းဆုိတာ<br />ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ယူနီစန္ကေဖးမွာ<br />တစ္႐ႈးေတြ ထည့္ထားသလုိပါဘဲ<br />ၿပီးမွ<br />ကၽြန္ေတာ့္လက္ဖက္ရည္<br />ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေသာက္ၾကည့္လုိက္တယ္<br />ညီေလးေရ<br />ႏုိ႕စိမ္းနည္နည္းထပ္ျဖည့္ေပးစမ္းပါဦး။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ေမာင္သင္းပန္<br />(႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ-၂၀၀၇-ဇန္န၀ါရီလ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-5437369362163578609?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-19539862708948051462007-02-25T05:20:00.000-08:002007-02-25T05:21:38.692-08:00ကုိယ္ပုိင္ေျမကေလးတစ္ကြက္<br />တစ္သက္မွာ ပုိင္လုိရွာတဲ့<br />လြမ္းစရာခ်စ္ဇနီး<br />ဘ၀ခရီးမွာ သူ႕အလုိျပည့္ခဲပါတယ္။<br />သူအားရင္ ၿခံကုိသြား<br />စိတ္အားေတြ ျပည့္ခဲ့တယ္။<br />သရက္သီးကေလးေတြခူး<br />ဘူးသီးကုိ ယူ<br />ဂုဏ္ယူတဲ့အားမာန္နဲ႕<br />ကုိယ္ၿခံက ျပန္ေလ့ရွိပါတယ္။<br />ေနာက္ - ကုိယ္ပုိင္အိမ္ကေလးေဆာက္ၿပီး<br />တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ဦးေဆာင္မႈနဲ႕<br />မိသားစု ၾကည္ႏူးခဲ့ရပါတယ္။<br />ကုိယ္ပုိင္အိမ္ကေလးမွာပဲ<br />ဆိတ္ၿငိမ္စြာ ပုတီးစိပ္<br />ေမတၱာစိတ္ပြားမ်ား<br />ဘုရားတရား ၾကည္ညိဳ<br />လင္ကုိလဲ႐ုိေသ<br />သားသမီးေတြကလဲ ပ်ဳိးေထာင္ရင္း<br />လူ႕ေဘာင္မွာ အျပစ္ကင္းဆုံး<br />သန္႕ရွင္းတဲ့ႏွလုံးနဲ႕<br />ၿပံဳးရႊင္စြာေနခဲ့ပါတယ္။<br />ခ်စ္ဇနီး အေနျမတ္ခဲ့တယ္။<br />တင္မုိး<br /><span style="color:#ff0000;">၂၄-၁၂-၉၀<br />(ကႏၱရႏွစ္မ်ားကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-1953986270894805146?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-72713532928492634332007-02-25T05:10:00.000-08:002007-02-25T05:23:06.659-08:00သတၱဳမိုးမ်ားလုိ<br />မာေက်ာ၊<br />ေအးစက္<br />ငါ့ရင္ကုိ ထိမွန္သမွ်ဟာ<br />ခြဲခြာျခင္းနိမိတ္ပုံေတြသာ။<br />ေျပာမထြက္ခဲ့တဲ့ စကားလုံးအဆိပ္မ်ား။<br />ေထြးမႏုိင္ အန္မရ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈမ်ား<br />အဖ်ားေသြးက<br />တျဖည္းျဖည္းႀကီးက်ယ္ ခမ္းနားလာ။<br />နံရံပစ္ေပါက္လုိက္တဲ့<br />လူသားတုိ႕ရဲ႕ အထီးက်န္ဆန္မႈကသာ<br />တစ္စစ သိမ္ငယ္ေဖ်ာ့ေတာ့သြား။<br />ဘယ္သူဟာ ဆုံစည္းျခင္းကုိ အာမခံႏုိင္ခဲ့ပါသလဲ။<br />ထ၀ရ. . .<br />တဒဂၤ. . .<br />သစၥာ. . .<br />ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္. . .အစရွိသျဖင့္. . .<br />စကားလုံးမ်ားအေပၚ ထားရွိတဲ့ အစြဲအလမ္းမ်ားကုိ<br />လႊတ္ခ်လုိက္ပါ<br />တကယ္ေတာ့<br />အမွန္တရားဆုိတာ<br />ဟုိးေ၀းေ၀းက<br />ၾကယ္မႈန္ၾကယ္မႊားမ်ားပမာ။<br />ေဖ်ာ့ေတာ့<br />မွတ္သိ အလင္းမ်ားနဲ႕ေ၀းကြာ။<br />ဖိစီးလုိက္. . .<br />လႊမ္းမုိးလုိက္. . .<br />သာယာလုိက္. . .<br />ႏွိပ္စက္လုိက္. . .<br />သံေယာဇဥ္ သဲလြန္စကေလးမ်ား။<br />ညက အကန္႕အသတ္မဲ့ နက္သင့္သည္ထက္ ပုိမုိနက္႐ႈိင္းလာ<br />ေမ့ဖုိ႕ႀကိဳးစားေလေလ သတိရျခင္းက<br />ပုိမုိထင္ရွားစြဲၿမဲလာေလေလ။<br />ေခါင္းအုံးေပၚ ကုိယ္ေႏြးေႏြး။<br />တိတ္တစ္ဆိတ္ မ်က္ရည္ေႏြးေႏြး။<br /><span style="color:#ff0000;">ႏုိင္မြန္ေအာင္သြင္<br />(႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ-ဇန္န၀ါရီလ-၂၀၀၇) </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-7271353292849263433?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-333675531361682007-02-25T05:07:00.000-08:002007-02-25T05:08:41.004-08:00၁။ ေရခဲျပင္ကုိ တူးဆြတဲ့အခါ<br /> ေရငုပ္သေဘာၤမ်ားကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။<br /><br />၂။ သမုိင္း၀င္ၾကက္ေျခခတ္မ်ားက<br /> ကမၻာေျမကုိ နည္းနည္းပုိေကာင္းေစပါတယ္။<br /><br />၃။ ကင္းေျခမ်ားတစ္ေကာင္မွာ<br /> ေျခေထာက္ ၄၈ေခ်ာင္းရွိၿပီး<br /> ေမရီအင္တြိဳင္းနက္ဟာ ကိတ္မုန္႕<br /> မဖုတ္တတ္ပါ။<br /><br />၄။ မီးသတ္ကားဥၾသဆြဲသံဟာ<br /> ဆြဲေဆာင္မႈ အရွိဆုံးသံစဥ္ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />၅။ ေနမင္းဟာ ေလးေထာင့္ပုံစံရွိၿပီး<br /> အဂၤါၿဂိဳဟ္ေပၚမွာ<br /> အိပ္မက္မ်ားမရွိပါ။<br /><br />၆။ သိပၸံပညာမွာ ဦးေခါင္းႏွစ္ခုရွိၿပီး<br /> လက္တစ္ဘက္မွမရွိပါ။<br /><br />၇။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ကမၻာႀကီးဟာ ျပားပါတယ္။ ။<br /><br /><span style="color:#ff0000;">ေနမ်ဳိး<br />(Idea မဂၢဇင္း-ေမလ-၂၀၀၃)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-33367553136168?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-19164769998742231402007-02-25T05:00:00.000-08:002007-02-25T05:01:29.636-08:00မျမင္ရေတာ့<br />ဘာမွ မေတြးေခၚဘူး<br />ဘယ္အရာမဆုိ ထိစမ္းဖုိ႕<br />ငါ့လက္ေတြ။<br /><br />လမ္းဆုိတာ သြားဖုိ႕<br />ဂီတကုိ ရပ္တန္႕လုိက္ရင္<br />အသက္ဇီ၀ ျပတ္ေတာက္သြားမယ္။<br /><br />ၫိဳ႕တက္လာတဲ့ မုိးသားေတြကုိ<br />ကုိယ့္ဘက္ပါေအာင္ ၫွဳိးယူေနရတာ<br />ဒီတစ္ခါလည္း<br />ေသြးပ်က္ဖြယ္ရာ ခြဲခြာရတယ္။<br />အိမ္အျပန္ အျမန္ယာဥ္က<br />အခုထြက္မယ္ဆုိတာခ်ည္းပဲ။<br /><br />တစ္ခ်က္ျခစ္ တစ္ခ်က္ေတာက္<br />နံရံကုိ အဆက္မျပတ္ ထြင္းေဖာက္ေနတယ္<br />ေသျခင္းမွာ မင္းခ်ိန္းဆုိတယ္ဆုိလည္း<br />“ျပာ”ဆုိတာ<br />ဘယ္ေတာ့မွ မစြဲေလာင္ေတာ့ဘူး<br />ေရတံခြန္လုိ ၾကယ္တံခြန္လုိ<br />တူႏွစ္ကုိယ္ေတြ႕တုန္း အေပ်ာ္မွာ အၿပံဳးထည့္လုိက္။<br />ဟုိဖက္စာမ်က္ႏွာမွာ တစ္ခုခု ေရးႏုိင္လိမ့္မယ္<br />ငါ့ လက္ဟာ တုန္ယင္ေနတုန္းပဲ။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">စုိင္း၀င္းျမင့္<br />(႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ-၂၀၀၃-မတ္လ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-1916476999874223140?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-11792605235897674492007-02-25T04:59:00.000-08:002007-02-25T05:00:24.935-08:00ပလက္ေဖာင္းဆန္ဆန္<br />ျပတင္းေဘာင္မွာ<br />ေနစာလႈံေနတဲ့ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ဆန္ဆန္<br />ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႕<br />ဘ၀ဆုိတာကုိ ေပါ့ပါးခ်င္တယ္<br />ေလထဲ<br />ေ၀့၀ဲေနတဲ့ ၾကက္ေတာင္ေမႊးကေလးလုိ<br />ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ၾကည့္လုိ႕ေတာ့ေကာင္းတယ္<br />ဒါေပမယ့္ ၾကက္ေရျပားက<br />ဆြဲႏုတ္ထားတဲ့ ေပါ့ပါးမႈမ်ဳိးေတာ့ ေၾကာက္တယ္<br /><br />ေၾကာက္တဲ့ အထဲမွာ<br />ငါ့ကုိယ္ငါလည္း ပါပါတယ္။<br />တခါတေလ ငါ့ကုိယ္နဲ႕ ငါ့စိတ္က<br />တရားနဲ႕<br />အဓမၼေလာက္ေ၀းကြာတယ္<br />တခါတေလ<br />ငါ့အာ႐ုံနဲ႕ ငါ့လက္က<br />ကမၻာ႕အေနာက္ျခမ္းေလာက္ ေ၀းကြာတယ္<br />ကမ္းမျမင္ လမ္းမျမင္<br />ေ၀းကြာျခင္းဟာ<br />ေလလုိပဲ<br />မျမင္ရဘူး<br /><br />ေခၚမၾကား ေအာ္မၾကား<br />ေ၀းကြာျခင္းဟာ<br />ေရႊသမင္လုိပဲ<br />အဖမ္းရခက္တယ္<br /><br />ေက်ာက္သားထဲ ၀င္ပုန္းေနတဲ့ပန္းပု႐ုပ္လုိ<br />ကန္ေရမွာ ေန႕ခံ ညစံ သူေယာင္မယ္လုိ<br />ေ၀းကြာျခင္းဟာ<br />ေ၀းကြာလြန္းလုိ႕<br />ေ၀းကြာျခင္းနဲ႕ ငါဟာ နီးစပ္ခဲ့တယ္။<br /><br />ငါ့မွာေနရွိတယ္<br />ငါ့မွာလရွိတယ္<br />ငါ့မွာမီးရွိတယ္<br />ေရေျမေလ အာကာသ အကုန္ရွိတယ္<br />စၾက၀ဠာနဲ႕ ငါဟာ ဖြားဖက္ေတာ္<br />ကမၻာ ငါ့ရဲ႕ အခန္းေဖာ္<br /><br />ဒါေပမယ့္ တယ္လီဖုန္းေခၚလုိ႕ မရဘူး<br />စာထည့္ရင္ ျပန္စာမလာဘူး။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">၀င္းျမင့္<br />(႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ-မတ္လ-၂၀၀၃) </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-1179260523589767449?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-65751032432490285042007-02-25T04:58:00.000-08:002007-02-25T04:59:04.864-08:00ခရမ္းေရ<br />အေျပာင္းအလဲဆုိတာ ႀကိဳးေခြပဲ<br />သည္တစ္ေႏြ<br />ၿပီးေတာ့၊ ေနာက္အသစ္တစ္ေခြေပါ့။<br />ငါေျပာင္းထုိင္တဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္<br />မုိင္ ၅၀ ေ၀းတယ္<br />မနက္ခင္းစာေသာက္ဖြယ္ရာ စာရင္းက<br />မင္းသတင္းမရဘူး<br />ခုေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္ေနရ<br />တစ္ေယာက္ေျခေထာက္ေပၚ တစ္ေယာက္မီွရပ္ရတဲ့<br />ကမၻာတစ္ျခမ္း<br />လြမ္းတယ္။<br /><br />ဒီတစ္ခါ<br />မင္းလာရင္<br />သဘာ၀ သမုိင္းျပတုိက္သြားမယ္<br />ႏွစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာက ေ၀လငါးသြားေတြၾကည့္မယ္<br />အစားခံရတဲ့ ဘ၀ဆုိတာ<br />တုိ႕လုိ အဓိပၸါယ္ထပ္တူပဲ။<br />မင္းဓားေျမႇာင္စုိက္ထားတဲ့ ဆုိက္ပရပ္စ္လမ္း<br />လူဖမ္းသေဘာၤနဲ႕ ကပၸလီပင္လယ္<br />ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ အိပ္မက္အျပန္လမ္းထဲ<br />မင္းကုိ<br />အိမ္တံခါး၀က အေမအုိမမွတ္မိႏုိင္ေတာ့လည္း<br />ျဖတ္သန္းၿပီးၿပီးပဲ။<br />၀ံပုေလြလာဆင္ကုိခ်စ္တဲ့<br />အေလအလြင့္ ဓားခ်က္မ်ားနဲ႕ ကမၻာႀကီးကုိခ်စ္တဲ့<br />မင္းေသြးေတြ<br />တေစၦသေဘာၤ ေမ်ာေနတုန္းလား။<br />ခရမ္းေရ<br />ေဒါသႀကီးတဲ့ ငါးလည္းေသတယ္<br />ပုံတုိပတ္စ ေျပာတတ္တဲ့ ငါးလည္းေသတယ္<br />ေလာကရဲ႕ အလြယ္ဆုံးအလုပ္ဟာ<br />ေသတာမဟုတ္လား<br />ဘာေၾကာင့္မ်ား<br />အျခားသံသရာမွာ လူျမင္ခံဦးမွာလဲ။<br />ရတနာ ၃ပါးဆည္းကပ္ပါ<br />တရား႐ႈမွတ္ပါ<br />ၾကားဖူးနား၀ တစ္၀ဂူတုိ႕ရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္တုိ႕<br />လြတ္ေျမာက္ဖုိ႕ႀကိဳးစားပါ<br />လမ္း ၃၀ထိပ္မွာ<br />ထူေထာင္ေနတဲ့ မင္းရဲ႕ အရိပ္ကုိ<br />ေျမႀကီးလုိ ျဖန္႕ခင္းလုိက္စမ္း<br />ခရမ္း . . .။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ခုိင္ၿမဲေက်ာ္စြာ<br />(႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ-မတ္လ-၂၀၀၃)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-6575103243249028504?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-44055622474039565442007-02-25T04:56:00.000-08:002007-02-25T04:58:00.861-08:00ကုိယ့္ဘ၀က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲ<br />တစ္ကုိယ္ထဲ ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္ထုိင္လုိ႕<br />စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္မႈေတြကုိ<br />ဖန္ခြက္ထဲေလာင္းထည့္<br />တစ္ငုံခ်င္း တစ္က်ဳိက္ခ်င္း<br />အရသာခံေနမိရဲ႕၊<br />ညကလည္းတိတ္ဆိတ္<br />လူကလည္းတိတ္ဆိတ္<br />ဘ၀ကုိ အိပ္မက္လုိ႕ ထင္ေနရွာတဲ့<br />လူတစ္ခ်ဳိ႕က<br />ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေမာက်ေနၾက<br />သမား႐ုိးက် ႐ႈေထာင့္ေတြကေန<br />ဆင္ျခင္ၾက၊ ထိစမ္းၾက<br />ငါတုိ႕ဟာ အသစ္တစ္ခုခု ရွာေတြ႕ႏုိင္ပါဦးမလား<br />စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ေရရြတ္ၾက<br />ညဟာေမွာင္က်သြားခဲ့တယ္၊<br />ထုံးတမ္းစဥ္လာအတုိင္း<br />နာၾကည္းမႈတစ္ခုနဲ႕ ညစာကုိစားခဲ့<br />မီးသင့္ေလာင္မ်က္ႏွာေတြနဲ႕ ၀တ္ျပဳဆုေတာင္းသံေတြၾကား<br />သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကုိေအာ္ဆုိခဲ့<br />အထီးက်န္ျခင္း အရသာဟာ<br />အသားၫႇပ္ေပါင္မုန္႕ထက္ေကာင္းေၾကာင္း<br />အခုိင္အမာၫႊန္းဆုိခဲ့<br />ျပန္ေတြးၾကည့္လုိက္ေတာ့<br />ကမၻာႀကီးထဲက ပဲ့ထြက္သြားတဲ့ ေျမစုိင္ခဲေလး<br />တစ္ခုပမာ<br />ခံစားသိလာရ<br />ဒါလည္း ကမၻာတစ္ခုပဲလုိ<br />အေၾကာက္အကန္ျငင္းဆန္ခဲ့<br />“မနက္က်ရင္ေတာ့ အားလုံးေျပလည္သြားမွာပါ“တဲ့<br />စိတ္ေကာင္းရွိသူေတြကမ္းတဲ့<br />စီးကရက္တစ္လိပ္ကု႐ႈိက္ဖြာခဲ့<br />ညက ထက္၀က္က်ဳိးေနၿပီ။<br />လူေတြရဲ႕<br />သေရာ္ေမာ္ကားရယ္သံေတြက<br />ငါ့ကုိယ္အႏွံစုိက္၀င္လုိ႕<br />ငါ့ဘ၀ငါခံျပင္း<br />မေက်နပ္မႈေတြကလဲ ျခလုိ႕တရြရြတက္လုိ႕<br />ငါကုိယ္တုိင္ကလည္း<br />မရင့္က်က္ခ်င္ေသးလုိ႕<br />အ႐ုိးခံအတုိင္း အ႐ုိင္းစိတ္နဲ႕<br />ေအးတိေအးစက္ ေနထုိင္ခဲ့။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ဘုန္းသက္ႏုိင္<br />(၂၀၀၆-ဒီဇင္ဘာ-Faces မဂၢဇင္း)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-4405562247403956544?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-21707111697414451592007-02-24T03:15:00.000-08:002007-02-24T03:17:00.113-08:00ႏွာေခါင္းေသြးထြက္တဲ့ အပ်က္ပ်က္ညေတြမွာ<br />ခင္ဗ်ားတုိ႕ ေမွာင္မည္းမည္းထဲ<br />ေယာင္ယမ္းယမ္း လက္ဆန္႕တန္းဖူးၾကမွာပါ။<br />ကၽြန္ေတာ့္လက္ မေကြးမီ<br />ခင္ဗ်ားတုိ႕လက္ မဆန္႕ေသးမီ<br />ညေတြဟာ ႐ႈပ္ေထြးေပြလီလြန္းၾကတယ္။<br /><br />လမုိက္ည အလြန္တစ္ရက္<br />ခရီးဆက္ဖုိ႕ လမ္းထြက္ခဲ့တယ္။<br />နီယြန္မီးေရာင္ေအာက္က ရန္ကုန္မွာ<br />မြန္္းၾကပ္ၾကပ္ အသက္႐ႈၾကဖုိ႕<br />လူေတြ. . .<br />ဘ၀ကုိ စေတးေနၾကရဲ႕<br />အလွအပကုိ ပါးစပ္ဖ်ားကမခ်တဲ့<br />ေဂ်ဒုိးနပ္မွာ မိတ္ကပ္ျခယ္အလွနဲ႕<br />ေလာင္စာဆီ ျဖည့္ေနၾကရဲ႕<br />ေငြကုိေငြနဲ႕ . . .ဘ၀ကုိ ဘ၀နဲ႕<br />ေငြကုိ ဘ၀နဲ႕ . . .ဘ၀ကုိ ေငြနဲ႕<br />ေမွ်ာလုိက္<br />ေမ်ာလုိက္ေနၾကရဲ႕။<br />၀မ္းတစ္ထြာက ကုလားအုတ္လုိ<br />အိတ္အပုိပါၾကရဲ႕. . . ။<br /><br />ညေတြက ႐ႈပ္ေထြးေပြလီလြန္းၾကတယ္။<br />ေမွာင္ေမွာင္မည္းမည္း ေယာင္ေယာင္ယမ္းယမ္း<br />ခႏၶာကုိယ္တစ္ျခမ္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္<br />အရိပ္ကုိ အရိပ္နဲ႕<br />သံသရာကုိ သံသရာနဲ႕လုိက္ဖုိ႕<br />လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္။<br />ေဟာ. . . ေတြ႕ၿပီ<br />အခန္းတစ္ခန္း<br />စ်ာပနအေရာင္ လႊမ္းေနတယ္။<br />ပုပ္အဲ့ေ၀သီ<br />အနံ႕ေတြ ညည္းစီေနတဲ့ အခန္း<br />စံပယ္ရနံ႕ေတြ သင္းပ်ံ႕ေနတယ္။<br />အခန္းက အခန္းတု<br />စံပယ္က စံပယ္အတု<br />ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ္အတုျဖစ္လုိ႕<br />ညေတြဟာ ႐ႈပ္ေထြးေပြလီလြန္းလွတယ္။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-2170711169741445159?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-23946690072645996102007-02-24T03:14:00.000-08:002007-02-26T00:16:59.876-08:00အခ်ိန္ရင့္ေလ အလြမး္ရင့္ေလပါပဲ။<br /><br />မ်ဳိးခြဲထားတဲ့ ဒီအလြမ္းက<br />အလွမ္းေ၀းအရပ္မွ သက္ရွိၿဒပ္ရွိ<br />ေအာ္သံမ်ားျဖစ္တယ္။<br /><br />ငါ့ သိခဲ့ မသိခဲ့<br />အိပ္မက္ေတြလည္း ဖြာလန္ႀကဲ<br />အိပ္ယာမ်ားရဲ႕ တြန္႕ေခါက္ေၾက<br />ေျမဆီေတြ အျဖစ္<br />လဲၿပိဳခဲ့ၿပီ။<br /><br />ဘယ္အရာက ဘယ္အရာကုိ<br />ဘယ္လုိပုံစံ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား<br />မက္ေမာေစခဲ့လိမ့္။<br />အလွေဗဒရဲ႕ ႏုိးၾကားတက္ႀကြမႈလား<br />အေသြးအသားရဲ႕<br />လိင္စိတ္ဆႏၵေၾကာင့္လား။<br />အခ်စ္စိတ္ရဲ႕ ရွင္သန္<br />ထေျမာက္မႈလား။<br /><br />ဒါေတြ<br />ဘယ္လုိေျပာေျပာ<br />ဘယ္လုိေျပာင္းေျပာင္း<br />တကယ္ေတာ့ . . .<br />အခ်ိန္ရင့္ေလ အလြမ္းရင့္ေလပါပဲ။<br /><br />. . . . . .<br /><span style="color:#ffccff;">အလြမ္းအားေနာက္တစ္မ်ဳိးခံစားၾကည့္ျခင္း<br /><br />အလြမ္း<br /></span><br />အလြမ္း<br />ေႏြရဲ႕ လက္တံေတြပါ<br />ကံေကာင္းေထာက္မစြာ. . .<br />ေလၫွင္းကေလး တုိက္ခတ္ေနလုိ႕ပါပဲ။<br /><br />အလြမ္း<br />အသြားတျမျမ ဓားတစ္ခုပါ<br />မထင္မွတ္ ႏႈးညံ့စြာ<br />ပ်ားရည္စက္တခ်ဳိ႕ လိမ္းက်ံထားလုိ႕ပါပဲ။<br /><br />အလြမ္း<br />ပုံျပင္ထဲက ထီးတည္းရဲတုိက္တစ္ခုပါ<br />ကဗ်ာဆန္စြာ<br />နတ္သမီးတစ္ပါး သက္၀င္ေနလုိ႕ပါပဲ။<br /><br />ေလၫွင္းတစ္စ တုိက္ခတ္<br />သူမ. . .ဘယ္ဘက္ရင္ခြင္ထဲ<br />ဓားသြားတစ္ဆုံး စုိက္ခ်<br />အလြမ္းတခ်ဳိ႕ လြင့္က်လာသည္။<br />ကံေကာင္း လွပစြာ<br />ပန္းႏုေရာင္အလြမ္းတုိ႕ျဖစ္သည္။<br />ပန္းႏုေရာင္အလြမ္းစ တစ္ခ်ဳိ႕ျဖစ္သည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-2394669007264599610?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-82850883758494528272007-02-24T03:02:00.000-08:002007-02-24T03:12:52.676-08:00<span style="font-size:78%;">ပုရိသေတြကုိ စကၡဳနဲ႕ သံ၀ါသျပဳျဖစ္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ေနတဲ့<br />အရက္ေၾကာ္ျငာ၊ ေ၀ါလ္ရွိ၊ ပုိစတာမ်ား ၀တ္ဆင္၊<br />တခါတရံတြင္ (႐ူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး)ၾကယ္ေရာင္ လေရာင္ကုိ သူ႕ကုိယ္ေပၚဆလုိက္ထူးခုိင္းထား<br />ကုိယ့္ကုိယ္ကုိေတာင္ ျပန္ေရာင္းခ်ခ်င္စိတ္ေပါက္လာေအာင္<br />နားႏွစ္ဖက္ထဲ အၾကားအလပ္မရွိ ႐ုိက္သြင္းေနတဲ့ ပလက္ေဖာင္းေပၚက ေစ်းေခၚသံ<br />“ဟန္”ကုိ “အသံ” အျဖစ္ ထည့္သုိထားတဲ့ စူပါမားကတ္ေတြေပၚက ႐ႈိးေက့စ္<br />အိပ္ေမြ႕အခ်ခံ ႐ုိးသားျခင္း<br />ကဖီးေအ႐ုိမားက “ကပါခ်ီႏုိ” တစ္ခြက္<br />လူကူးမ်ဥ္းၾကားစည္း အျပင္ဘက္က အလ်င္စလုိေျခလွမ္းမ်ား<br />ကုိယ္ပုိင္ကားေတြရဲ႕ အေဆာတလ်င္ ဘရိတ္အုတ္သံတကၽြိကၽြိ<br />တစ္ေန႕စာအႏြမ္းေတြ မဆန္႕မၿပဲတင္ေဆာင္ တအိအိထြက္သြားတဲ့ ၿမိဳ႕ျပင္ဘတ္စ္ကား<br />မီးခြက္ေစ်းဆုိလား၊ ညစာေက်ာ္အစာေတြကမ်ား<br />ကုိရီယားကားနဲ႕ ညဥ့္ဦးယံေရဒီယုိအသံလႊင့္ခ်ိန္အတြက္ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ ေျခလွမ္းသြက္သူမရွား<br />ဘားေတြမွာ ကား၊ လူ စည္ပင္လွ်က္<br />ပလက္ေဖာင္းႏႈတ္ခမ္းသားမွာေတာ့ မိတ္ကပ္လူး အခ်ဳိရည္ေတြဟာ ဆူပြက္<br />လာဗ်ိဳ႕<br />ကၽြန္ေတာ့္အိမ္မွာ (အလင္းေရာင္နည္းနည္းနဲ႕ပဲ)တစ္ညလုိက္အိပ္လွည့္<br />အစုိးမရပါဘူးလုိ႕ ခင္ဗ်ားေျပာေျပာေနတဲ့ ေလတုိက္ခံတိမ္ေတြကုိ<br />ညဘက္မွာ (ဘယ္သူေတြျမင္ဖူးခဲ့လဲလုိ႕) ေခ်ာင္းေျမာင္းၾကည့္႐ႈၾကရေအာင္။<br />ေပ်ာ္လား<br /><span style="color:#ff0000;">ၿငိမ္ေအးအိမ္</span></span><br /><span style="font-size:78%;color:#ff0000;">(၂၀၀၆-ဒီဇင္ဘာ-Faces)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-8285088375849452827?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-72625551760793810102007-02-24T03:01:00.000-08:002007-02-24T03:02:28.532-08:00ေကာက္ကုိင္လုိက္တဲ့ ေဆးေပါ့လိပ္က<br />ဘ၀ဆုိရင္<br />မီးေသေနတာေတာင္<br />မ်က္ရည္ေတြ တအူအူထြက္က်လာပုံမ်ဳိး<br />စိတ္နာတဲ့အထဲမွာ<br />ငါ့ဘ၀လည္းပါတယ္<br />ဘ၀က ၾကယ္ကုိ မခူးႏုိင္ဘူး<br />ႏွလုံးသားက စံပယ္ကုိခူးခ်င္တယ္<br />မေနတတ္မထုိင္တတ္<br />ေရးလုိက္မိတဲ့ ကဗ်ာေတာင္မွ<br />ေသာကနဲ႕ စက္လက္<br />ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး<br />ဖိနပ္ပါးစုတ္စုတ္တစ္ရံနဲ႕<br />ကမၻာႀကီးကုိ နင္းထားရတာ<br />အလုိလုိေနရင္း အားငယ္ေနမိတယ္။<br />ဒီလုိပဲထင္ပါတယ္<br />ဘ၀ဆုိတာ<br />ကုိယ္က ကံေခတုိင္း<br />စိတ္႐ွိလက္႐ွိ ေမႊေႏွာက္ခံေနရတဲ့<br />ေကာ္ဖီမစ္တစ္ခြက္လုိပဲေနမွာ။ ။<br /><span style="color:#ff0000;"><br />ျမဴမင္းလြင္(ေကာလင္း)<br />(႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ၊ေဖေဖာ္၀ါရီ၊၂၀၀၆)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-7262555176079381010?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-61988041633935115352007-02-24T03:00:00.000-08:002007-02-24T03:01:32.647-08:00ေမွာင္ေတာ့မယ္<br />တိမ္ေတာင္ေတြ ထြန္႕ထြန္႕လူးတာၾကည့္ၿပီး ႐ူးေနလုိက္ရတာ<br />ငါ ဘယ္ေတာ့မွ မေမာဘူး<br />တဟူးဟူးထေနတဲ့ အလြမ္းေရ<br />စားက်က္ေတြ ငွက္အုပ္နဲ႕ အတူျပန္လာၾက<br />ဒီညေနမွာ ဘယ္သူအစာ၀ၿပီလဲ<br />သစ္ပင္နဲ႕ ေတာေတာင္ေတြ<br />ေက်ာက္႐ုပ္လုိ ၿငိမ္သက္စြာ ေတးဆုိၾက<br />သန္းေခါင္ထက္ ညဥ့္နက္ေတာ့မယ့္ ဆည္းဆာမွာ<br />ငါ စရိတ္ပါမလာဘူး<br />စိတ္ကူးအတုိင္း ျမင့္တက္လာတဲ့ ေတာင္ပံနဲ႕<br />ငါ့ ေတးသံေတြ ေလွကားေထာင္လုိက္ရ။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ေဌးၾကည္(စလင္း)<br />(႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ၊၂၀၀၆)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-6198804163393511535?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-84169994889822196252007-02-24T00:20:00.000-08:002007-02-24T03:00:15.174-08:00ကမၻာၾကီးရဲ႕. . .တစ္ေနရာ<br />ညီငယ္တစ္ေယာက္<br />လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ အကၤ်ီေလးတစ္ထည္<br />ခုေနခါ ကၽြန္ေတာ့္ခရီးေဆာင္အိတ္ထဲ<br />ဘယ္လုိ ေခြေခါက္ေနမွာပါလိမ့္။<br />အကၤ်ီတစ္ထည္က<br />စကားေတြ ေျပာမလား<br />သူ႕မွာ ဘ၀အေမာေတြရွိမလား<br />ကၽြန္ေတာ္ နားေထာင္ခ်င္ပါဘိ။<br />အကၤ်ီတစ္ထည္က<br />သီခ်င္းေတြဆုိမလား<br />သူ႕မွာ ဒဏ္ရာအပုိဒ္ေတြရွိမလား<br />ကၽြန္ေတာ္ ခံစားခ်င္ပါဘိ။<br />အကၤ်ီတစ္ထည္က<br />ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လား<br />အေမကုိခ်စ္တဲ့ သားေတြလား<br />ကၽြန္ေတာ္ဖြင့္ဖတ္ခ်င္ပါဘိ။<br />အလြမ္းေတြ မႈန္မႈိင္းက်ဆင္းတဲ့ ေန႕ကေလးတစ္ေန႕<br />မာဘြန္ခေရာင္မွ ဗုိလ္ခ်ဳပ္လမ္းမႀကီးေပၚ<br />လက္ေဆာင္အကၤ်ီေလးနဲ႕<br />ကၽြန္ေတာ္ ျဖတ္ကူးခဲ့တယ္။<br />ရာဇ၀င္ေတြ ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္<br />လက္ေဆာင္အကၤ်ီေလးထဲ<br />ကမၻာႀကီးတစ္ခုလုံး ပါလာခဲ့<br /><span style="color:#ff0000;">သုခမိန္လႈိင္<br />(႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ-၂၀၀၆-ေဖေဖာ္၀ါရီ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-8416999488982219625?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-48346452888950158102007-02-23T22:04:00.000-08:002007-02-23T22:06:44.897-08:00<span style="color:#3333ff;">Pursuit<br /></span><br />က်ားသစ္နက္တစ္ေကာင္ ေခ်ာင္းေျမာင္းအမဲလုိက္ေနတာ<br />ကၽြန္မကုိ<br />တစ္ေန႕ သူ႕ေၾကာင့္ပဲ ကၽြန္မေသရလိမ့္။<br />သူ႕ေလာဘဟာ တစ္ေတာလုံးကုိ မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္<br />သူ႕ေခ်ာင္ေျမာင္းသြားလာပုံဟာ ေနလုံးႀကီးထက္ေတာင္<br />၀င့္၀ါခန္႕ညား။<br />သူ႕ေျခလွမ္းေတြဟာ ႏူးညံ့လြန္း ညက္ေညာလွ<br />ကၽြန္မေနာက္မွာ အၿမဲတမ္းလုိက္ေနတာ။<br />႐ုိးတံေငါေငါ ဟဲမ္ေလာ့(က္) အဆိပ္ပင္ကေန<br />က်ီးအေတြ အႀကီးအက်ယ္ပ်က္ဆီးျခင္းကုိ ဖားေတြလုိေအာ္။<br />အမဲလုိက္ပြဲစၿပီး၊ ေထာင္ေခ်ာက္စင္ၿပီးၿပီေလ။<br />ဆူးခက္ခ်ဳံေတြၾကား အေရခြံေတြ ဆုတ္ၿပဲလုိ႕<br />ေက်ာက္ေဆာင္ေက်ာက္သားေတြေပၚ ကၽြန္မ ခရီးၾကမ္းႏွင္၊<br />ပူေလာင္ျပင္းျပမြန္းတည့္ျဖဴထဲ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ မ်က္ႏွာေခ်ာင္က်<br />သူ႕ေသြးျပန္ေၾကာေတြရဲ႕ အနီေရာင္ကြန္ရက္တစ္ေလွ်ာက္<br />ဘယ္လုိမီးေတာက္ေတြ ေတာက္ေလာင္ေနတာလဲ<br />ဘယ္လုိတဏွာဆႏၵေတြ ထႂကြေသာင္းက်န္းေနတာလဲ။<br /><br />အေတာမသတ္ႏုိင္ေအာင္ဘဲ သူစီးနင္းလုယက္ေနေပါ့<br />ကၽြန္မတုိ႕႔ရဲ႕ မ်ဳိး႐ုိးစဥ္လာအျဖစ္ ဒဏ္ခံေနရတဲ့ ေျမျပင္ကုိ၊<br />ၿပီးေတာ့ ေအာ္ဟစ္ေနေပါ့ ေသြးေျမက်ပေစ<br />ေသြးေျမက်မွ ေက်နပ္မယ္တဲ့။<br />သူ႕ပါးစပ္ရဲ႕ အစိမ္းသက္သက္ ဒါဏ္ရာႀကီးမွာ<br />အသားေတြအလွ်ံပယ္ေနရမယ္တဲ့။<br />ကုိက္ၿဖဲတဲ့သြားေတြဟာ ထက္ရွ<br />သူ႕သားေမြးရဲ႕ မီးကၽြမ္းေ၀တဲ့ အမ်က္ေဒါသဟာ ခ်ဳိၿမိန္လွရဲ႕၊<br />သူ႕အနမ္းေတြဟာ ေျခာက္သေယာင္သြားေစတယ္၊<br />သူ႕ဖ၀ါးတစ္ခုစီဟာ ဆူးၿခံဳေတြ၊<br />အဲဒီအာသာဆႏၵကုိ ၿပီးျပည့္၀ေစမယ့္အရာဟာ<br />လုံး၀ပ်က္သုဥ္းျခင္းပဲ။<br />ေဟာဒီ ေတာ႐ုိင္းက်ားသစ္နက္ရဲ႕ လမ္းေၾကာင္းမွာ<br />သူ႕ေပ်ာ္ရႊင္မႈအတြက္ မီးတုတ္ေတြလုိ ထေတာက္ၾကၿပီး<br />မီးကၽြမ္းက်ီးနက္ေတြလုိျဖစ္က်န္ခဲ့ၾကတဲ့ မိန္းမေတြဟာ<br />အစာေရစာ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးေနတဲ့ သူ႕ခႏၶာရဲ႕<br />ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ေထာင္ဖမ္းစာေတြေပါ့။<br />အခု ေတာင္တန္းေတြဟာ အႏၱရယ္ေတြကုိ ဥမွ ေပါက္ခ်<br />အရိပ္ဥေတြ ဥ ဥ ခ်၊<br />ညသန္းေကာင္းဟာ ရမၼက္ထန္ေတာအုပ္ေလးကုိ ၀တ္႐ုံနဲ႕ဖုံးအုပ္<br />အနက္ေရာင္ဓားျပ၊ မႊတ္ေနတဲ့ တင္ပါးဆုံေတြရဲ႕<br />အခ်စ္ဆြဲငင္ျခင္းခံရ၊ ကၽြန္မရဲ႕ ေျပးႏႈန္းအတုိင္း<br />သူလည္းထပ္ခ်ပ္မကြာ။<br />ကၽြန္မမ်က္လုံးေတြရဲ႕ ေထြးလုံး႐ႈပ္ယွက္ေနတဲ့ ခ်ဳံႏြယ္ပိတ္ေပါင္း<br /><br />ေနာက္ကြယ္မွာ<br />ကုိယ္ခႏၶာ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေပ်ာင္းနဲ႕ မိန္းမငယ္ေလးတစ္ေယာက္<br />ေခ်ာင္းေျမာင္းေနျပန္ေပါ့<br />အိပ္မက္ေတြရဲ႕ ခ်ဳံခုိတုိက္ခုိက္ျခင္းထဲမွာ<br />အသားကုိ ကုပ္ျခစ္ဆုတ္ၿဖဲတဲ့ လက္သည္းခၽြန္ထက္ေတြ<br />ေတာက္ပ<br />ေပါင္တံေတြတင္းလုိ႕<br />ဆာ ဆာ ဆာေလာင္ၿမိဳက္လုိ႕ေနၾကေပါ့။<br />သူျပင္းျပတဲ့စိတ္ဆႏၵဟာ ကၽြန္မကုိ ၫႊတ္ကြင္းေထာင္ဖမ္းတယ္<br />သစ္ပင္ေတြကုိ ထြန္းလင္းေစတယ္<br />ကၽြန္မရဲ႕ မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ထအေရျပားနဲ႕<br />ေရွာင္တိမ္းထြက္ေျပးရေတာ့တယ္။<br />အဲဒီ အ၀ါေရာင္ စူးရဲအၾကည့္ဟာ ကၽြန္မကုိ သံပူကပ္<br />တံဆိပ္ခတ္ႏွိပ္လုိက္တဲ့အခါ<br />ဘယ္ၿငိမ္သက္မႈ၊ ဘယ္ေအးျမမႈဟာ ကၽြန္မကုိ သက္သာရာ<br />ေပးႏုိင္ေတာ့မွာလဲ။<br /><br />သူ႕ေျခလွမ္းေတြရပ္ေစဖုိ႕ ကၽြန္မႏွလုံးသားကုိ ပစ္ေကၽြးလုိက္တယ္<br />သူ႕ေရငတ္မြတ္မႈကုိ တင္းတိမ္ေစဖုိ႕ ကၽြန္မေသြးေတြျဖဳန္းပစ္္တယ္<br />သူ စားလာစားရဲ႕။ စားေပမယ့္လည္း မတင္းတိမ္<br />လုံး၀ဥႆုံ၊ ယဇ္တင္ရမယ္တဲ့ အၾကပ္ကုိင္။<br />သူ႕ စကားသံဟာ ကၽြန္မကုိ ခ်ဳံခုိတုိက္ခုိက္၊ ကၽြန္မကုိ ျပဳစား<br />မိန္းေမာေစတယ္။<br />မီးကၽြမ္းေတာအုပ္ဟာ ျပာလုံးလုံးက်သြားေတာ့တယ္။<br /><br />လွ်ဳိ႕၀ွက္ဆႏၵေၾကာင့္ ထိတ္လန္႕တုန္လႈပ္ရ<br />ဒီေလာက္ ႐ႊန္းလဲ့ေတာက္ပမႈေတြနဲ႕ အဓမၼျပဳျခင္းကေန<br />ေျခကုန္သုတ္ထြက္ေျပးရတဲ့ ကၽြန္မ။<br />ကၽြန္မကုိယ္တုိင္ရဲ႕ ေၾကာက္႐ြံ႕ျခင္းမ်ားေမွ်ာ္စင္ထဲ ကၽြန္မ<br />အတင္းေျပး၀င္<br />အဲဒီ ေမွာင္မုိက္တဲ့အျပစ္ စိတ္ႀကီး၀င္လုိ႕မရေအာင္ တံခါးေတြ<br />မင္းတုန္းခ်လုိက္တယ္။<br />အကုန္မင္းတုန္းခ်လုိက္တယ္ ကၽြန္မရဲ႕တံခါးေပါက္ တစ္ေပါက္စီကုိ<br />ကၽြန္မနားထဲ ေမာင္းလုိျမည္ဟိန္း<br />ပြက္ဆူေနတာ ကၽြန္မေသြးေတြ။<br />က်ားသစ္နက္ရဲ႕ ေျခသံေတြ<br />တစ္ဆင့္ၿပီးတစ္ဆင့္ တက္လာေန<br />လမ္းေၾကာင္းေပးတဲ့ ေလွခါးထစ္ေတြ။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">၁၉၅၆</span><br /><span style="color:#ff0000;">(SYLVIA PLATH-ဆစ္လ္ဗီယာ ပလာ့သ္ ကဗ်ာမ်ားအား ေဇယ်ာလင္းဘာသာျပန္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-4834645288895015810?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-32396218050737066842007-02-23T22:02:00.000-08:002007-02-23T22:03:40.877-08:00ေလာကရဲ႕ေတာက္ပမႈေအာက္မွာ<br />ငါ ေရငတ္တယ္။<br /><br />ညေန ၆နာရီေက်ာ္လွ်င္<br />ငါ့လုိ လမ္းေဘးဓာတ္တုိင္<br />ငါ့လုိ မီးလင္းၿမဲ။<br /><br />လမ္းမေပၚ<br />ဓာတ္တုိင္လုိ<br />မွတ္တုိင္လုိ<br />ငါ ရပ္ေတြးေခၚေနတာ<br />ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ။<br /><br />သန္းေခါင္သန္းလြဲ<br />ၾကယ္ေတြအရည္ေပ်ာ္လုိ႕<br />ခ်ဳိင့္ခြက္ထူေျပာေသာ လမ်က္ႏွာျပင္ပမာ ငါ့မ်က္ႏွာ<br />ဘ၀အေမာဟုသာ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">၀င္းျမင့္</span><br /><span style="color:#ff0000;">(လူၿပိန္းရဲ႕ အခ်စ္ျဖစ္ပြားရာကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-3239621805073706684?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-32669292666142296662007-02-23T22:00:00.000-08:002007-02-23T22:01:56.095-08:00အခုတေလာ<br />မင္းအေၾကာင္းရနံ႕ေတြက<br />ေလထုမွာ တုန္ခါေနရဲ႕။<br /><br />မင္းကေပးခဲ့တာလား။<br />ငါက ေတာင္းခဲ့တာလား။<br /><br />အျဖစ္အပ်က္ကပဲ ဦးေဆာင္ခဲ့သလား။<br />ခံစားမႈကပဲ ဦးေဆာင္ခဲ့သလား။<br /><br />ေမးခြန္းေတြထဲမွာပဲ<br />ငါက အခ်စ္ကုိ ျမႇဳပ္နံထားမိၿပီ။<br />မင္းရဲ႕အေၾကးခြံေတြမွာပဲ<br />ငါက ႐ႈံးနိမ့္ခဲ့ၿပီ။<br /><br />စကၠဴတစ္ရြက္ေပၚ<br />စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႕ ေလွ်ာက္ေရးမိေတာ့<br />မင္းနာမည္က လက္ေရးအလွဆုံးပဲ။<br />မ်က္လုံးခ်င္း စမ္းသပ္ၾကည့္ေတာ့လည္း<br />မင္းရဲ႕ ရဲ၀ံ့မႈကုိ အံ့ၾသရတယ္။<br /><br />ဘယ္ေလာက္႐ႈပ္႐ႈပ္<br />ရုပ္ေသးႀကိဳးေတြကုိ ခ်စ္မိေပါ့။<br /><br />မင္းက ပထမဆုိတာကုိ ဂုဏ္ယူသလုိ<br />ငါက ေခတ္ကာလဆုိတာကုိ<br />အာသာမေျပဘူး။<br /><br />အခန္းထဲ အဖ်ားခတ္လာတဲ့ ေဆာင္းေလမွာ<br />ပူအုိက္ေနတဲ့ ငါ့သတိရျခင္းမ်ား<br />မင္း မ်က္ေတာင္ေပၚက ငါ့ကဗ်ာ<br />ဒါဟာလည္း ႐ုိးစင္းတဲ့<br />လူသားသမုိင္းတစ္မ်ဳိး ျဖစ္ရဲ႕။<br /><br />ကဲ. . .အခ်စ္<br />ဟုိးက ဂုဏ္ျဒပ္ေတြကုိ<br />ငါ့တုိ႕ ဟားတုိက္ၾကရေအာင္. . .။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ေ၀မွဴးသြင္</span><br /><span style="color:#ff0000;">(လူၿပိန္းရဲ႕ အခ်စ္ျဖစ္ပြားရာကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-3266929266614229666?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-79282838895446048132007-02-23T21:58:00.000-08:002007-02-23T21:59:46.591-08:00မေတြ႕တာ ၾကာၿပီဆုိေတာ့<br />မၾကာတာ ေတြ႕ေနရတာေပါ့<br />ေတြ႕ေတြ႕ေနရတဲ့ သူ႕အေတြ႕မွာ ကုိယ္လည္းမေရွာင္ႏုိင္<br />အခုေတာ့ သူ႕အရိပ္ေတြ ဘ၀မျခားပဲဲ ကုိယ္ျပန္စုိက္ေနရၿပီ<br />ထူးမျခားနားဘ၀ အခုပဲ လူလဲသြားတာ<br />လဲသူ သူပဲ ကိစၥရွိခဲ့ရင္ေပါ့ေလ<br />တဟူးဟူးေလထဲ ကုိယ္လည္းေလေနၿပီ လဲေနၿပီ<br />၀ုိင္းကူၿပီ စဥ္းစားလုိ႕ရလား အ႐ူးမီး၀ုိင္း အ႐ုိင္းမီးကူး<br />အခုပဲ ခ်ဳိးေကြ႕၀င္ေရာက္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မလုိ<br />ကမၻာမွာ ကဗ်ာက အရာမထင္<br />ဇာတ္လမ္းက ျဖတ္လမ္းမရွိ<br />သင္လည္းရာရာစစ အစစအရာရာ အေရာတ၀င္<br />အရေတြႂကြယ္ အရြယ္ေတြက်လုိ႕<br />လွီးျဖတ္ယူသြားဖုိ႕ အရာေပးထားပါတယ္<br />စတဲ့ေနရာကေရာက္ေတာ့ ေရာက္တဲ့ေနရာက စပ်က္ပါတယ္<br />အျပန္လမ္းဟာ တစ္ခုတည္း တစ္ေယာက္တည္း အျခားတစ္ဖက္ဆုိေတာ့<br />မေမွာင္ခင္ခြဲထြက္ဖုိ႕ပါပဲ<br />ေၾကကြဲညထဲ ေမာင္းထုတ္လုိက္ရတာ<br />မုိးရြဲထဲ ထားခဲ့ရတာ (လည္း)<br />ကုိယ္ဘ၀ကုိယ္ ျပန္ရတာပါပဲ။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">၂၀၀၅<br />စုိင္း၀င္းျမင့္<br />(ၾကယ္ကမၻာေရာင္း၀ယ္ေရးကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-7928283889544604813?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-73667364119164015932007-02-23T21:55:00.000-08:002007-02-23T21:57:32.821-08:00သားတာ၀န္ သမီးတာ၀န္<br />စာတာ၀န္ ႏုိင္ငံ့တာ၀န္<br />ဤ၀န္မ်ားကုိ ဇနီးႏွင့္အတူ<br />မညည္းမညဴထမ္းခဲ့သည္။<br />ယခုအခါ<br />ဤတာ၀န္မ်ား၊ ငါ့အားလုံးလုံး<br />ပခုံးထက္၀ယ္၊ တစ္ဖက္တည္းသာ<br />ထမ္းရပါအံ့။<br />ခ်စ္ဇနီးကား<br />ခရီးထြက္၍သြားေခ်ၿပီ။<br />တစ္ေယာက္တည္းသာ၊ ထမ္းရပါလည္း<br />ငါ့မွာသမီးသား၊ အရွိသားမုိ႕<br />တစ္အားဆုိရပါေသး၏။<br />သမီးမ်ားႏွင့္၊ သားကတစ္ဖက္<br />ပခုံးထက္က၊ ထမ္းလ်က္၀န္ကုိ<br />ကူမည္ဆုိက<br />အုိ. . .ဘယ္မွာ၀န္ေလးေတာ့မည္နည္း။<br />အခက္အခဲ<br />လက္တြဲခဲ့ၿပီး၊ ခ်စ္ဇနီးငဲ့<br />ခရီးေျဖာင့္ေျဖာင့္သြားပါေလ။<br />သမီးႏွင့္သား၊ သင့္ကုိယ္ပြားမုိ႕<br />တစ္အားတစ္အင္းမဟုတ္ေလ။<br /><span style="color:#ff0000;">၂၂-၁၂-၉၀<br />တင္မုိး</span><br /><span style="color:#ff0000;">(ကႏၱရႏွစ္မ်ားကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-7366736411916401593?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-53449603401591279042007-02-23T00:58:00.000-08:002007-02-23T02:09:02.876-08:00“မႏုႆတ ဒုလဘၻ”<br />ဒီစကား ၾကားဖူးပါတယ္<br />လူအျဖစ္ ရခဲေလျခင္း . . .တဲ့။<br />ဟုတ္သလား ?။<br /><br />ခင္ဗ်ားတုိ႕၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕<br />ေျပာေျပာေနတဲ့ ဘ၀ဆုိတာေလ<br />ျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့ လူအျဖစ္<br />ဒီ႐ုပ္၊ ဒီနာမ္ေတြထဲ<br />ေသေဖာ္ေသဖက္ ဒုကၡ နဲ႕ ေသာကေတြ<br />ကစုန္ဆုိင္း ၀င္လာၾက<br />ေလာင္ေလာင္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ေဒါသ နဲ႕ ေမာဟေတြ<br />ျဖားေယာင္းၾက<br />အႏွစ္သာရမဲ့ မာယာ နဲ႕ ေလာဘေတြ<br />လုံးေထြးသတ္ပုတ္ၾက<br />တကယ္ေတာ့ဗ်ာ<br />ဒင္းတုိ႕ဟာ . . .<br />ျပတ္ေ႐ြ႕ေတာင္တန္းေတြလုိ<br />သမုိင္းမရွိၾကဘူး။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-5344960340159127904?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-1633646486834860532007-02-23T00:55:00.000-08:002007-02-23T01:55:40.163-08:00ကမၻာတစ္ခုထဲ ေဖာက္ထြင္း၀င္ဖူးလား<br />ဖက္ရွင္ကုိ သံသယတစ္၀က္နဲ႕ ခ်စ္တတ္ၿပီလား။<br /><br />သံသယဆုိတာ ဘာလုပ္ရမယ္ မေသခ်ာခင္<br />အားယူေစာင့္ဆုိင္းျခင္း(အုိပရာ၀င္းဖရီး)<br /><br />တစ္စိတ္တစ္ပုိင္းအားျဖင့္<br />ဘယ္လုိပဲ၀င္ပါရ ၀င္ပါရ၊ ဘ၀ဆုိတဲ့အက်ၤီ<br />အေရာင္တစ္မ်ဳိးတည္း ျဖစ္ရင္ေတာင္မွ<br /><br />ဘယ္လုိ၀တ္ၾကသလဲ<br />အထူးသျဖင့္ ဓာတ္ပုံအ႐ုိက္ခံရေတာ့မယ္ဆုိရင္<br /><br />ဖတ္သူတစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္စုရင္း<br />ကဗ်ာကုိ စည္း႐ုံးခဲ့ရတာပဲေပါ့ (ဟုတ္ဘူးလား)<br /><br />ကၽြန္မကေတာ့ ပန္းသီးရည္နဲ႕<br />ခပ္ျပင္းျပင္းအရက္ေရာထားတဲ့ဘ၀ကုိ ႀကိဳက္တယ္<br />ရွင္ေရာ . . .<br /><br />ငါတုိ႕ရဲ႕ ေဘာ့စ္၊ ငါတုိ႕ရဲ႕ ဘုရားသခင္<br />သမၼတေလာင္း၊ (H5NIအမ်ဳိးအစားငွက္တုပ္ေကြး)သူေမာင္းလိမ့္မယ္<br />ဒဲ့ေျပာတာႀကိဳက္ရင္ခင္ဗ်ားမွာ ဓာတ္ဆီဘယ္ေလာက္ပါသလဲ။<br /><span style="color:#ff0000;">ေဇယ်ာလင္း<br />႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ၊ေအာက္တုိဘာ၊၂၀၀၆</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-163364648683486053?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-72055834292022935202007-02-23T00:53:00.000-08:002007-02-23T01:57:01.160-08:00ဘ၀ထဲမွာ မ်က္ရည္ထည့္ထားလုိ႕<br />႐ုပ္ရွင္ထဲမွာ လူဆုိးေတြထည့္ထားလုိ႕<br />ပင္လယ္ထဲမွာ ဆားထည့္ထားလုိ႕<br />အသက္ထဲမွာ ေသျခင္းထည့္ထားလုိ႕<br />ကမၻာထဲမွာ<br />အေလးခ်ိန္ေတြရွိခဲ့တာ။<br /><br />ႂကြတ္ႂကႊတ္အိတ္ထဲမွာ<br />ကမၻာႀကီးကုိဆြဲၿပီးငါလည္းအိမ္ျပန္ခဲ့ပါၿပီ။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">သုခမိန္လႈိင္<br />႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ၊ ေအာက္တုိဘာ၊ ၂၀၀၆</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-7205583429202293520?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-54091636796747133482007-02-23T00:48:00.000-08:002007-02-23T01:54:30.402-08:00က်ည္ဆန္က ဘယ္ကလာတာလဲ။<br />စည္းအျပင္ကလူဆီကလား။<br />ကတ္ကုိဘိန္းရဲ႕ ခံတြင္းထဲကလား။<br />ဆာယာေယဗုိကလား။<br />ဘဂၢဒတ္ကလား။<br />အေရွ႕အလယ္ပုိင္းကလား။<br /><br />ဂ်ပန္အမ်ဳိးေကာင္းသားတုိ႕က<br />အဏုျမဴျပာပုံကုိ ပုံစံအသစ္သြင္း<br />ယာဥ္ရထားအျဖစ္ တရိပ္ရိပ္ တၿငိမ့္ၿငိမ့္စီးနင္း<br />ရာစုႏွစ္ေတြရဲ႕ အနာတရခရီးစဥ္မ်ားကုိ က်ဥ္းပစ္လုိက္ၾက။<br /><br />က်ည္ဆန္က<br />ရထားက<br />ရာဇ၀င္ေႂကြးေတြက<br />ေခတ္ၿပိဳင္အေတြးအေခၚေတြက. . .ဘယ္လုိ၀ိညာဥ္ေတြနဲ႕ေမာင္းႏွင္ျဖတ္သန္းသြားခဲ့ၾကၿပီလဲ။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ႏုိင္မြန္ေအာင္သြင္<br />႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ၊စက္တင္ဘာလ၊၂၀၀၆</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-5409163679674713348?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-9117030410140412662007-02-23T00:45:00.000-08:002007-02-23T01:59:02.097-08:00ကဲ<br />ဘာလုိေသးလဲ။<br />“ကတိစကား”. . .တဲ့<br />ပါကင္စကၠဴအလွေလးနဲ႕<br />မုသားအျပည့္ထည္ထုတ္ထားတဲ့<br />အဲ့ဒီအထုပ္ကုိ လက္ေဆာင္ရထားၿပီးၿပီ။<br /><br />ဖန္ခြက္ခ်င္းႏႈတ္ခမ္းေတ့<br />“ခ်ီးယား”လုိ႕ အားပါးတရေအာ္ၿပီး<br />ငါတုိ႕ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္ ေသာက္ခ်ပစ္လုိက္ၾကတယ္။<br />ငါတုိ႕ဟာ<br />ဘယ္ေလာက္ေသာက္ေသာက္မမူးတဲ့<br />အေပါစားအရက္ေတြပဲလား။<br /><br />အရပ္တကာဆီျဖာထြက္ေနတဲ့<br />ဆႏၵေတြေနာက္ ကုိယ္စီလုိက္ၾက၊<br />မင္းနဲ႕ငါ ဒီလုိပဲဆုံေတြ႕ၾကရတယ္။<br /><br />ငါတုိ႕ေမြးလာတာကုိက<br />တစ္စုံတစ္ရာမွားေနသလုိပါပဲလား။<br />ေခြးေတြေၾကာင္ေတြကေတာ့<br />ဆရာ၀န္မလုိသလုိခ်စ္ျခင္းေမတၱာကုိ ခုတုံးလုပ္ဖုိ႕လည္း မလုိခဲ့ပါဘူး။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">နရီမင္း<br />၂၀၀၆-ဒီဇင္ဘာ-Idea မဂၢဇင္း</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-911703041014041266?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-18994966934898152372007-02-23T00:43:00.000-08:002007-02-23T00:45:18.915-08:00အစားအစာကုိ<br />မီးဖုိနဲ႕မခ်က္<br />ေရခဲနဲ႕ခ်က္တယ္<br />ရက္စေတာရင့္န္နာမည္ဟစ္တလာ<br />စစ္မတုိက္ပါ<br />အိႏၵိယမွာ။<br />ဒီကမၻာႀကီးမွာ<br />ငရဲေတြမရွိေတာ့ဘူး<br />ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ယုံၾကည္ၾကရေအာင္။<br /><br /><span style="color:#ff0000;">သုခမိန္လိႈင္</span><br /><span style="color:#ff0000;">၂၀၀၆-ဒီဇင္ဘာ-Idea မဂၢဇင္း</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-1899496693489815237?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-30315911938478513062007-02-23T00:39:00.001-08:002007-02-23T00:43:22.317-08:00ဒီအခ်ိန္ေလာက္ဆုိ. . .<br />ငါဖုိထားတဲ့ မီးလင္းဖုိေလး<br />ငါ့ကုိေစာင့္ေနေရာ့မယ္ . . .။<br /><br />ဘယ္မွာလဲ ငါ့အတြက္သားေကာင္<br />အခု ငါဆာေလာင္ေနတာ ေသြးသားဆူၿဖိဳတဲ့ဂီတ<br />တကယ္တမ္း ငါရလုိက္တာက အခြံသက္သက္ အိမ္ျပန္ရက္ေတြ. . .<br />အခု. . .ငါ ပစ္ခတ္ရမွာက<br />မုသာ၀ါဒတကားကား အမွားခ်ဳိတေထာင္ေထာင္နဲ႕ ၿဂိဳဟ္ေကာင္<br />တကယ္တမ္း ငါ့ကုိ ခုန္အုပ္သြားတာက<br />ကံၾကမၼာလက္သည္း၀ွက္ထားတဲ့ေတာေၾကာင္<br />ဒင္းလက္ခေမာင္းခတ္သံက တစ္ေတာလုံး ဆူညံလုိ႕<br />အခု. . .ငါျဖတ္သန္းခ်င္တာက ေက်ာက္ေခတ္၊ ေၾကးေခတ္၊ သံေခတ္ထက္<br />အႏုပညာကုိ အခ်စ္နဲ႕ျဖတ္သန္းခ်င္တာ<br />တကယ္တမ္း . . . ငါကုိယ္တုိင္သားေကာင္အျဖစ္နဲ႕<br />ငါ့နာက်င္ျခင္းေတြ သုိ၀ွက္ေနက်ဂူကုိ<br />ဒဏ္ရာတစ္ေပြ႕နဲ႕ျပန္လာခဲ့ရတယ္. . .။<br /><br />ဒီအခ်ိန္ေလာက္ဆုိ<br />ငါဖုိထားတဲ့မီးလင္းဖုိေလး<br />ငါ့ကုိေစာင့္ရင္း ျပာက်ေနေလာက္ၿပီ။<br /><br /><span style="color:#ff0000;">ေထြးယ်</span><br /><span style="color:#ff0000;">၂၀၀၆-ဒီဇင္ဘာ-Idea မဂၢဇင္း</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-3031591193847851306?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-16021794712713182092007-02-22T19:57:00.000-08:002007-02-22T20:22:14.462-08:00Cheers! ခင္ဗ်ားေျမႇာက္ထားတဲ့ခြက္ကုိ ဘယ္လုိမဆုိခင္ဗ်ားျပန္ခ်ရမွာပါဘဲ<br />Cheers! ခင္ဗ်ားေျမႇာက္ထားတဲ့လက္္ကုိ ဘယ္လုိမဆုိခင္ဗ်ားျပန္ခ်ရမွာပါဘဲ<br />မုိးရြာခ်လုိက္တဲ့ေျမျပင္မွာ ပုရြက္ဆိတ္ေတြ အစာရွာတုန္း အခ်ဳိသိပ္မစားနဲ႕ေနာ္<br />အေမက ဆီးခ်ဳိေရာဂါရွိရင္ သားအႀကီးဆုံးက ဆီးခ်ဳိရွိတတ္တယ္<br />ခင္ဗ်ားေျမႇာက္ထားတဲ့ခြက္ကုိ ဘယ္လုိမဆုိခင္ဗ်ားျပန္ခ်ရမွာပါဘဲ<br />ဒီအရက္၀ုိင္းမွာ ေလေတြအေရာင္းေျပာင္းတာျမင္လုိက္တဲ့ သက္တန္႕အေတြးထဲ<br />ခင္ဗ်ားခေလာက္ထားတဲ့ခြက္ကုိ ခင္ဗ်ားေသာက္မွာပါဘဲ ေသာက္ရမွာပါဘဲ<br />နည္းနည္းျပင္းရင္ နည္းနည္းပ်င္းတမ္းကစားလုိက္ ဘယ္လုိမဆုိ ႐ုပ္ရွင္ထဲမွာ ပိတ္ကားေပၚမွာ<br />မင္းသားနဲ႕မင္းသမီး တစ္ေယာက္မ်က္လုံး တစ္ေယာက္ၾကည့္ေနမွာပဲ စီးကရက္<br />ထဲမွာ ဖင္စီခံ၀င္သလား ဖင္စီခံထဲမွာ လက္ၫႇိဳးေတြ၀ါသြားသလား<br />လက္ၫိႇဳးနဲ႕ လက္ခလယ္ၾကားက ၫႇပ္ထားတဲ့ စီးကရက္ကုိ ခင္ဗ်ားဘယ္လုိမဆုိ<br />လႊင့္ပစ္ရမွာပါဘဲ သမီးစာေမးပြဲနီးၿပီ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အလည္အပတ္ေလွ်ာ့<br />စာမွန္မွန္က်က္ ညဘက္ကပုိၿငိမ္ဆိတ္ ဘယ္လုိမဆုိ မဆုိခ်င္တဲ့စကားကုိ<br />ခင္ဗ်ားတစ္ေန႕ သီခ်င္းညည္းသလုိ ဆုိရဦးမွာပါဘဲ စကားေတြနဲ႕ ယၾတာ<br />ေတြနဲ႕ ဘ၀ေတြနဲ႕ ဖန္ခြက္ေတြနဲ႕ ကမၻာမွာ<br />ဘယ္လုိမဆုိ ခင္ဗ်ားေျမႇာက္ထားတဲ့ ဖန္ခြက္ကုိ ခင္ဗ်ားျပန္ခ်ရမွာပါဘဲ<br />Cheers!ေနာက္ေန႕လည္းေတြးဖုိ႕မေရရာ ဘတ္စ္တစ္စီး၀ွီးကနဲ<br />အျဖတ္မွာ ေကာင္မငယ္ေလးလွတယ္ တံတားေပၚကေက်ာ္လာတဲ့<br />ေျမပဲဆားေလွာ္ေရာင္းတဲ့သူမွာ ဘယ္လုိမဆုိခင္ဗ်ား ခေလာက္ထား<br />တဲ့ေရခဲကုိ ခင္ဗ်ားမ်ဳိခ်ရမွာပါဘဲ<br />စားပြဲထုိးက ေရတစ္ဘူးထပ္ယူလာၿပီး ခႏၶာကုိယ္ေပါက္ကြဲမ်ဳိးေစ့ျဖစ္ၿပီး<br />မုိးေရျဖစ္ၿပီ ေနထြက္ခါနီးမွာ ခင္ဗ်ားေသြးကုိ မီး႐ႈိ႕ေနလား<br />ကၽြန္ေတာ္ဆီထပ္ျဖည့္လုိက္တယ္<br />ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ သိမႈေဗဒအလြန္ အရာ၀တၴဳတုိင္းရဲ႕ အခန္းႏွလုံးသားမ်ားစြာရွိတယ္။<br />ၿမိဳ႕ထဲမွာ မိန္းမေတြ ပန္းကန္ေဆးေနၾကတယ္<br />အနီေရာင္လက္သည္းေတြက ေႂကြျပားေတြကုိ ကုတ္ျခစ္ေနၾကတယ္<br />လူတုိင္းရဲ႕ အတၱငါအလြန္ဘူတာမွာ. . . . . . . . . . . . . . . . .။<br /><br /><span style="color:#ff0000;">ၿငိဏ္းေ၀</span><br /><span style="color:#ff0000;">၂၀၀၆-ဒီဇင္ဘာ-Idea မဂၢဇင္း</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-1602179471271318209?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-75283581184910464342007-02-22T19:46:00.000-08:002007-02-22T19:47:44.721-08:00<span style="color:#3333ff;">Winter Landscape With Rooks</span><br /><br />ေက်ာက္သားေရတံခါးကတစ္ဆင့္<br />ႀကိတ္ဆုံထဲ စီးဆင္းတဲ့ေရစီး<br />အနက္ေရာင္ ေရကန္ထဲ ဒရေဟာစီး၀င္တယ္။<br />အဲဒီေရကန္ေပၚမွာ<br />ဆင္ျခင္တုံတရားနဲ႕ ဆက္စပ္မရ<br />ရာသီလည္း လြဲေနတဲ့<br />တစ္ေကာင္တည္းေသာ ငန္း<br />ႏွင္းလုိ အက်င့္သီလစင္ၾကယ္စြာ ေရေပၚမွာ ညင္သာေရြ႕လ်ား။<br />အဲဒီ အျဖဴေရာင္ထင္ဟပ္မႈကုိ<br />ဆြဲခ်လုိစိတ္ မြတ္သိပ္ေနတဲ့<br />ေနာက္က်ိစိတ္ဟာ<br />ပုိ မခံခ်ိမခံသာ ခံစား။<br /><br />ၿခိဳးၿခံလြန္းတဲ့ ေနလုံးႀကီး<br />စိမ့္ေျမေပၚမွာ ၀င္ေနေပါ့။<br />လိေမၼာ္ေရာင္ ဆုိကေဆာင္းရာသီ ႐ႈေမ်ာ္ခင္းႏွင့္ က်ီးအ မ်ား<br /><br />ေက်ာက္သားေရတံခါးကတစ္ဆင့္<br />ႀကိတ္ဆုံထဲ စီးဆင္းတဲ့ေရစီး<br />အနက္ေရာင္ ေရကန္ထဲ ဒရေဟာစီး၀င္တယ္။<br />အဲဒီေရကန္ေပၚမွာ<br />ဆင္ျခင္တုံတရားနဲ႕ ဆက္စပ္မရ<br />ရာသီလည္း လြဲေနတဲ့<br />တစ္ေကာင္တည္းေသာ ငန္း<br />ႏွင္းလုိ အက်င့္သီလစင္ၾကယ္စြာ ေရေပၚမွာ ညင္သာေရြ႕လ်ား။<br />အဲဒီ အျဖဴေရာင္ထင္ဟပ္မႈကုိ<br />ဆြဲခ်လုိစိတ္ မြတ္သိပ္ေနတဲ့<br />ေနာက္က်ိစိတ္ဟာ<br />ပုိ မခံခ်ိမခံသာ ခံစား။<br /><br />ၿခိဳးၿခံလြန္းတဲ့ ေနလုံးႀကီး<br />စိမ့္ေျမေပၚမွာ ၀င္ေနေပါ့။<br />လိေမၼာ္ေရာင္ ဆုိကၠေလာ့(ပ္) ဘီလူးမ်က္လုံးတစ္လုံး<br />စိတ္ပ်က္ညစ္ညဴးရတဲ့ ဒီ႐ႈခင္းကုိ<br />အထင္ေသး<br />တာရွည္ၾကည့္ခ်င္ပုံမရ။<br />ကုိယ္တုိင္ငွက္ေမြးေတြၿခံဳ အေတြးႏွစ္လုိ႕<br />ကၽြန္မဟာ က်ီးအ တစ္ေကာင္လုိ<br />ႂကြေစာင္းေစာင္းနဲ႕ တအုံေႏြးေႏြး၊<br />ေဆာင္းည တျဖည္းျဖည္း က်လာေပါ့။<br /><br />ၿပီးခဲ့တဲ့ ေႏြရာသီရဲ႕ က်ဴပင္ေတြ<br />ေရခဲထဲမွာ ထြင္းထားသလုိ<br />ရွင့္႐ုပ္ပုံဟာလည္း ကၽြန္မမ်က္လုံးထဲမွာ အဲသလုိအတုိင္း။<br />ႏွင္းခါးေျခာက္ေတြဟာ<br />ကၽြန္မ နာက်င္မႈရဲ႕ ျပတင္းေပါက္က မွန္သားေပါ့။<br />ႏွလုံးသားရဲ႕ ေကာေျမ<br />ျပန္လည္စိမ္းလန္စုိေျပေရးလား၊<br />ေက်ာက္သားထဲက<br />ဘာ သက္သာစရာ ထြင္းယူရရွိႏုိင္မွာလဲ။<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ေျခာက္သေယာင္းသြားတဲ့<br />ေဟာဒီအရပ္မွာ<br />ဘယ္သူ ေလွ်ာက္လွမ္းခ်င္မွာလဲေလ။ ။<br />၁၉၅၆<br /><span style="color:#ff0000;">(SYLVIA PLATH-ဆစ္လ္ဗီယာ ပလာ့သ္ ကဗ်ာမ်ားအား ေဇယ်ာလင္းဘာသာျပန္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-7528358118491046434?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-3292988507329114962007-02-22T19:40:00.000-08:002007-02-22T19:44:34.861-08:00သည္ေဆာင္းလ၌<br />ေႂကြစျပဳေသာ သစ္ရြက္ေျခာက္။<br />ၾကယ္စုံညမုိ႕<br />လွပေတာက္က်ဴး၊ ၾကယ္ဖူး ၾကယ္မွဳန္<br />စိန္လည္တုန္သုိ႕။<br />ေဆာင္းေလသန္႕သန္႕၊ ရနံ႕သင္းသင္း<br />ၾကယ္၀င္း၀င္းႏွင့္၊ ညခင္းသာစြ<br />ျပာလဲ့ည။<br />စန္းႏွင့္ကုိယ္ကား<br />ဟုိတုန္းခါက၊ ေဆာင္းရသကုိ<br />ေ၀မွ်ခံစား၊ ဤတံတား၌<br />စကားလက္ဆုံ၊ ေျပာမကုန္ခဲ့။<br />ခ်စ္သူ႕စိတ္ကူး၊ လြန္ၾကည္ႏႈးသည့္<br />အိမ္ဦးတံတား၊ ရွည္လ်ားလ်ားတြင္<br />စကားဆုိသံ၊ နားမွာပန္၍<br />ညဥ့္ယံမ်ားစြာ ကုန္ခဲ့၏။<br /><br />တံတားေပၚ၌<br />ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏႈး၊ စိတ္ကူးတစ္ရာ<br />ကဗ်ာတစ္ေလွ၊ ရြက္ေႂကြတစ္ဆုပ္<br />ပန္းတစ္အုပ္ႏွင့္<br />သူ႕႐ုပ္ပုံကုိ ျမင္မိသည္။<br />ဤယေန႕ကား<br />ေဆြးေျမ႕ဖုိ႕မဟုတ္၊ စိတ္ကုိခ်ဳပ္လ်က္<br />ဗုဒၵေအးရိပ္ခုိခဲ့သည္။<br />(သား ေမာင္ဥာဏ္မုိးႏွင့္အတူ)<br />(၂၁-၁၂-၉၅)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-329298850732911496?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-65611430122664997242007-02-22T19:38:00.000-08:002007-02-22T19:39:51.301-08:00(၁)<br />ငါတုိ႕ လြတ္ခဲ့တဲ့ ငါးေတြလုိ<br />မိထားတဲ့ငါးေတြဟာလည္း ထြားပါတယ္။<br /><br />အခ်စ္ကုိ<br />ႀကိဳတင္ေလ့က်င့္ထားတဲ့ ဇာတ္၀င္ခန္းအတုိင္း<br />မ်က္စိမွိတ္ျပမိရဲ႕။<br />မင္းဆက္ေလွ်ာက္ဖုိ႕လမ္းေတြဟာ<br />အရင္လုိပဲ ခက္ခဲေသးလား။<br /><br />သစ္ပင္ေတြရဲ႕ ရာဇ၀င္<br />ဒီေန႕ မေျပာျဖစ္ေတာ့ပါ။<br />ကုိယ့္သီခ်င္းကုိယ္ နားေထာင္ရတဲ့အခါ<br />လူဟာ စိတ္ႀကီး၀င္မွာပဲ။<br />မင္းက ခံစားလြယ္သူမုိ႕<br />တစ္ခုေတာ့ေျပာမယ္။<br /><br />“ငါ့အေၾကာင္း သိပ္မေတြးပါနဲ႕. . .”<br /><br />(၂)<br />ကမၻာေပၚက<br />ေနေရာင္မရွိတဲ့ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ<br />ပန္းမပြင့္တဲ့ ဥယ်ာဥ္ေတြမွာ<br />၀မ္းနည္းစရာ လူသားမ်ား<br />ဘာကုိ ရွာေဖြေနၾကသလဲ။<br />ဘာသာတရားလား<br />သုံးမရတဲ့အေတြးအေခၚလား<br />ဒါမွ မဟုတ္. . .<br />ေျမႀကီးလုိသစၥာမ်ဳိးလား။<br /><br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကြာ<br />လာ. . .အခ်စ္<br />ကမၻာ့လူသားေတြဆီ<br />ငါ့တုိ႕ေမတၱာတရားကုိ ကုိင္းကူးေပးမယ္။<br /><br />မင္းေရွ႕ေရးအတြက္<br />အေလ့အလာ၊ အမွတ္သညာအားလုံးဟာ<br />ငါ့ႏွလုံးသားမွာ ပြင့္တယ္။<br />လူဆုိတာကလည္း<br />ေလတံခြန္လုိ အေနအထုိင္ တစ္မ်ဳိးပါပဲ။<br /><br />အခု-<br />ေခ်ာက္ထဲက ကုိယ့္က်င့္တရားေတြဟာ<br />ငါ့ခရမ္းေရာင္ကုိ စိမ္ေခၚေနၾကၿပီ။<br />ေငြေၾကးဆုိတဲ့အသိမ်ား<br />မ်ဳိးပြားေနၾကၿပီ။<br /><br />ဒီမွာေတာ့. . .<br />အေဟာင္းေတြခ်ည္းပဲ<br />ပုစၦာေတြခ်ည္းပဲ<br />ငါကလြဲလုိ႕<br />အားလုံး တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္ၾကတယ္။<br /><br />(၃)<br />မင္း ရယ္သံေတြနဲ႕<br />ငါ မယဥ္ေက်းႏုိင္ေသးသေရြ႕<br />ပထမဆုိကုိ ျငင္းမယ္<br />အေကာင္းဆုံးဆုကုိပဲ လက္ခံမယ္။<br /><br />ေပ်ာ္ခ်င္ေယာင္ေတာ့<br />မေဆာင္ပါနဲ႕ အခ်စ္ရယ္. . .<br />ဒီရုပ္၊ ဒီခႏၶာမွာပဲ<br />ဒီေန႕ေတြကုိ<br />မေန႕ကအတုိင္း မစဥ္းစားႏုိင္ခဲ့ဘူး။<br /><br />(၄)<br />သာမန္လူမ်ားအတြက္<br />မီးရထားႀကီးတစ္စီးေလာက္ ပုိင္ခ်င္ပါတယ္<br />ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ ခုတ္ေမာင္းဖုိ႕. . .။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">ေ၀မွဴးသြင္</span><br /><span style="color:#ff0000;">(လူၿပိန္းရဲ႕အခ်စ္ျဖစ္ပြားရာ ကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-6561143012266499724?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-87490116023643693932007-02-22T19:32:00.000-08:002007-02-22T19:35:50.461-08:00ၿမိဳ႕အျပင္<br />၀င္သြားတဲ့ေနေရာင္နဲ႕<br />အမီလုိက္ၿပီး က်င္းပရတဲ့ ကုိယ့္ညစာခြက္ဟာ<br />ၾကယ္ေတြနဲ႕အတူ<br />ေရာႁပြမ္းေပါက္ေရာက္တယ္။<br /><br />အလုိရမၼက္ဟာ<br />လက္ေတြအမ်ားႀကီးနဲ႕<br />ေကာင္းကင္လုိ ထူေျပာလုိ႕<br />မုိးမက် ေျမမက် သစ္ခြပင္လုိကပ္လုိ႕<br />အပ္ဖ်ားလုိေထာင္ေနတဲ့ ကုိယ့္ဆႏၵကုိ<br />အေနာက္ေတာင္ေထာင့္က ၀ါးကြက္မွာ အပ္ထားလုိက္ပါၿပီ။<br /><br />ဟပ္ထုတ္လုိက္တုိင္း<br />ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာဟာ<br />သလိပ္ဖတ္ေတြနဲ႕ လုံးေထြးလုိ႕<br />ဘာမဆုိ ငါ့ေဘးနား ျဖတ္သြားျဖတ္လာ<br />ငါ့မွာသာ ယုတၱိမရွိဘဲ လူျဖစ္လုိ႕<br />ဘယ္လုိအဓိပၸါယ္မ်ဳိးလဲ<br />ငါ ရွင္ခ်င္ေသးတယ္။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">၀င္းျမင့္</span><br /><span style="color:#ff0000;">(လူၿပိန္းရဲ႕အခ်စ္ျဖစ္ပြားရာ ကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-8749011602364369393?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-66995069643790447812007-02-22T19:28:00.000-08:002007-02-22T19:32:34.329-08:00အခုလုိ တက္ေနတဲ့အတုိင္း<br />ဆက္ဆက္ခုန္တက္သြားဖုိ႕ပဲေလ<br />သံပုရာသီးက စတင္မယ္ဆုိရင္<br />ဟင္းသီးဟင္းရြက္ကလည္း ေနရင္းထုိင္ရင္း ေရႊတြင္းပဲ<br />အားလုံး စကားကုန္ေသာက္ကုန္<br />ကုန္တင္ကုန္ခ် အကုန္တင္အကုန္ခ်<br />ဘ၀ကုန္ ကုန္ထမ္းသမား ပခုံးသားမ်ား<br />ေရတစ္တန္ ကုန္းတစ္တန္ အေ၀ႀကီးက အေရာက္ေရာက္ခဲ့တာ<br />ဘဲဥလည္း ဘဲဥအေလ်ာက္<br />မီးေသြးလည္း မီးေသြးအေလ်ာက္<br />အရသာကုိေတာ့ ေလွ်ာ့မထားဘူး (ဘယ္ဘ၀ေရာက္ေရာက္)<br />သံပုရာသီးဟာ အလုံးလည္းမေလ်ာ့ အရပ္လည္းမေလ်ာ့<br />ႏွစ္တစ္ရာျပည့္ခဲ့ၿပီ တုိင္းေက်ာ္ျပည္ေက်ာ္ သံပုရာသီး<br />မီးဖုိေခ်ာင္ထဲ ေရခဲေသတၱာထဲ အိမ္ရွင္မေစ်းျခင္းထဲ<br />သံခင္းတမန္ခင္း ဧည့္ခန္းထဲ<br />အႁပြတ္လုိက္ အခုိင္လုိက္ သီးေနတာ အရည္တရႊမ္းရႊမ္း<br />ကိန္းဂဏန္းေတြနဲ႕ စိမ္းလန္းလုိ႕<br />တြံ႕ေတးမာလကာ ေအာင္ပန္းလိေမၼာ္ ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြဲေကာ<br />ပန္းတေနာ္ ကြမ္းလည္းပါတယ္<br />အားလုံးဟာ ေဒသထြက္ အသားတံဆိပ္<br />ၿမိဳ႕နဲ႕ရြာနဲ႕ ဘ၀ကုိ တြဲေအာ္ရတာ<br />ဒုိက္ဦးက ဖရဲသီးတစ္လုံးဟာ ရန္ကုန္မွာ တစ္စိပ္<br />ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ဟာ တစ္စိတ္တည္း တစ္၀မ္းတည္း အစိပ္အစိပ္အမႊာမႊာ<br />ကုိယ့္အတြက္ခ်ည္းပဲ မစားနဲ႕ သခင့္အတြက္လည္းစားဆုိတဲ့<br />၀က္ေမြးသမားေတြလည္းပါတယ္<br />ၾကက္သြန္ဥနီဟာ အရြယ္အစားနဲ႕ ေစ်းကစားရတာ<br />ေနရာအႏွံ႕ ေခါင္း၀င္ကုိယ္ဆံ့<br />နည္းနည္း နည္းနည္း မသိမသာ သိသိသာသာ<br />အရင္က ဘယ္ဟာ အျမတ္က ဘယ္ဟာ<br />အရြယ္ကုိလုိက္၍ ဘ၀ကုိခ်ိန္ဆပါ။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">၂၀၀၅<br />စုိင္း၀င္းျမင့္</span><br /><span style="color:#ff0000;">(ၾကယ္ကမၻာေရာင္း၀ယ္ေရးကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-6699506964379044781?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-72701326288449663652007-02-22T07:12:00.000-08:002007-02-22T07:39:40.355-08:00၀င္တုိက္မိသလုိ ျဖစ္သြားလား<br />ခြင့္လႊတ္ပါဗ်ာ<br />မုိးမျမင္ ေလမျမင္ ကၽြန္ေတာ္ ျဖစ္ေနလုိ႕ပါ<br />အူျမဴးၿပီး ေလွကားထစ္ေတြ ေက်ာ္ေက်ာ္နင္းေနလုိ႕ပါ<br />ေတြ႕သမွ်ကုိလည္း ၿပံဳးျပမိပါတယ္<br />ထိစမ္းသမွ်ကလည္း သိမ့္ေမြ႕လြန္းလွပါတယ္<br />စကားေတြလည္း အထစ္ထစ္ အေငါ့ေငါ့<br />ဒီတစ္ခါ ခ်ည္တဲ့ႀကိဳးက ေတာ္ေတာ့္ကုိခုိင္ပါတယ္<br />စၾက၀ဠာတစ္ခုလုံးရဲ႕ အားပါပဲ<br />အိပ္ရာေဘး ငဲ့ၾကည့္ေတာ့<br />အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ သမီးေလးဟာ<br />ခ်စ္စဖြယ္ ၿငိမ္သက္လုိ႕<br />၀င္သက္ထြက္သက္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ထိေတြ႕လုိ႕<br />ကၽြန္ေတာ့္ကုိ အဖမ္းစားႏုိင္ဆုံးအရာ ျဖစ္ခဲ့တယ္<br />ကၽြန္ေတာ္ ညည ထထစမ္းေနရတာ<br />ကၽြန္ေတာ္ ညည ထထၾကည့္ေနရတာ<br />ေျခႏွစ္ဖက္ လက္ႏွစ္ဖက္ တုိင္ပင္ေနတယ္<br />ေျခနဲ႕ လက္နဲ႕ တုိင္ပင္ေနတယ္<br />အသားလုပ္ေနတယ္<br />စကားက်င့္ေနတယ္<br />လက္ထဲေရာက္တာ ပါးစပ္ထဲ ေကာက္ထည့္တဲ့အရြယ္<br />သမီးေလးက တစ္ေန႕တစ္မ်ဳိးတတ္တယ္<br />အခုလည္း ဘာလုပ္လာျပန္ၿပီလဲ<br />အခုလည္း ဘာတတ္ေနျပန္ၿပီလဲ<br />၀ူး၀ူး၀ါး၀ါး စကားေတြေျပာလုိ႕<br />ႏုိ႕သက္ ႏုိင္ေအာင္စုိ႕လုိ႕<br />တစ္ရက္ခ်င္း ေရတြက္ေနမိတယ္<br />လက္တစ္၀ါးမျပည့္ေသးလုိ႕ ၾကည့္ေနတာ<br />(သူ႕အေမက ေျပာတယ္)<br />အတြင္းက တုိး၀င္ေနတာ<br />ကၽြန္ေတာ့္ကုိ လွမ္းကန္လုိက္တာ<br />ရယ္စရာ ေျပာမိေသးတယ္<br />ခ်ီပုံခ်ီနည္း ေပြ႕ပုံေပြ႕နည္း<br />ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘယ္လုိကုိင္တြယ္ရမယ္ဆုိတာ<br />က်ီးကန္းဘဲဥခ်ီလာသလုိ ျဖစ္ေနပါၿပီေနာ္<br />ဒီေလာက္ေသးေသးေလး လက္တစ္ဆုပ္စာေလး<br />ေမြးခန္းထဲေရာက္ေနပါၿပီ၊ ေမြးလမ္းထဲ ေရာက္ေနၿပီဆုိတာ<br />သိပ္ၿပီး ကဗ်ာဆန္တာပဲ။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">၂၀၀၅<br />စုိင္း၀င္းျမင့္</span><br /><span style="color:#ff0000;">(ၾကယ္ကမၻာေရာင္း၀ယ္ေရးကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-7270132628844966365?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-18163706283229972012007-02-22T05:18:00.000-08:002007-02-22T05:28:22.589-08:00ဘာကုိမွ မေလးနက္ဘဲ<br />ဘယ္၀ါက်ကုိမွ ခ်မေရးဘူး။<br /><br />ငါ့သစၥာတရားက<br />ပန္းပြင့္လုိ အသံျမည္ၿပီး<br />ဆင္တစ္ေကာင္လုိ ႏွာေမာင္းသန္တယ္။<br />ေသးငယ္တဲ့ထြန္ေၾကာင္းေတြ<br />ဇရာ၏ အမွတ္အသားမ်ား<br />ဘ၀ကုိ စိတ္ရွည္ရန္<br />ေဆးျပားေတြနဲ႕ ေရာ့ခ္ဂီတဟာလည္း<br />အေရးႀကီးၾကရဲ႕။<br /><br />လမ္းတုိင္းမွာ ပလက္ေဖာင္းမလုိေပမယ့္<br />မုိးႀကိဳးကေတာ့<br />အသံထြက္ က်ယ္ဖုိ႕လုိတယ္။<br /><br />ေလထဲက ဖုန္မႈန္႕ေတြက<br />သံသရာအတုိင္းပဲ. . . မုိက္တယ္။<br /><br />အတက္တုန္းက ဆင္းခဲ့တာေတြအတြက္<br />အဆင္းမွာ တက္ၾကရၿပီ။<br />လက္အားေနလုိ႕<br />ရန္သူကုိ လက္ဆြဲဂုဏ္ျပဳလုိက္ၿပီ။<br /><br />ဒါ ကစားနည္းသစ္ေပါ့။<br />ငါ့ေရွ႕မွာ<br />မီးဆုိက္မရတဲ့ ထင္းလွည္းမ်ားစြာ. . .<br />ဘာသာျပန္ထားတဲ့ ရမၼက္မ်ားစြာ. . .<br /><br />ဖိတ္စင္ခဲ့ေသာ အေျခအေနေတြအတြက္<br />ဖိနပ္ေတြကုိ ျပင္ထားမယ္။<br />သုိ႕ေသာ္. . .<br />လမ္းမ်ားကုိေတာ့ ျငင္းၾကစုိ႕။ ။<br /><strong><span style="color:#ff0000;">ေ၀မႈးသြင္</span></strong><br /><strong><span style="color:#ff0000;">(လူၿပိန္းရဲ႕ အခ်စ္ျဖစ္ပြားရာ ကဗ်ာစာအုပ္မွ)</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-1816370628322997201?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-65215534503599845252007-02-22T05:15:00.000-08:002007-02-22T05:16:34.808-08:00<span style="color:#3366ff;"><strong>၀င္းျမင့္ ႏွင့္ ေ၀မွဴးသြင္ တုိ႕ေပါင္းၿပီးေတာ့ လူၿပိန္းရဲ႕ အခ်စ္ျဖစ္ပြားရာ ဆုိၿပီးေတာ့ ကဗ်ာစာအုပ္ေလးထုတ္ထားပါတယ္။ ၎စာအုပ္မွ ကဗ်ာေလးမ်ားကုိ မွ်ေ၀လုိက္ပါတယ္</strong></span><br /><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong><br />လူပုိေတြ လက္မခံတတ္တဲ့ ရန္ကုန္မွာ<br />ေက်ာတစ္ခင္းစာ ေနရာအတြက္<br />လူပုိေတြနဲ႕လည္း ေပါင္းဖူးတယ္။<br /><br />အရိပ္ခုိခြင့္ျပဳသူရဲ႕ ေက်းဇူးလုိ<br />အရိပ္မခုိခ်င္ေတာ့တဲ့ ေက်းဇူးလည္းရွိရမယ္။<br /><br />ငါ့အိမ္အျပန္<br />လမ္းထိပ္က အခ်ိန္မွန္ ေစာင့္ႀကိဳတတ္တဲ့ေခြး<br />မႏွစ္က အဆိပ္ေကၽြးခံလုိက္ရတယ္<br />ငါ ၀မ္းနည္းမိတယ္။<br /><br />ငါနံနက္ခင္းမွာ<br />ငါ့ကုိ ႏႈိးတဲ့စာကေလးမ်ား<br />အခ်ဳပ္အေႏွာင္မွ ေ၀းေစရန္<br />သုံးေကာင္ ၀ယ္လႊတ္လုိက္ပါတယ္။ ။<br /><br /><span style="color:#ff0000;">၀င္းျမင့္</span><br /><span style="color:#ff0000;">(လူၿပိန္းရဲ႕ အခ်စ္ျဖစ္ပြားရာ ကဗ်ာစာအုပ္မွွ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-6521553450359984525?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-61964633934008848412007-02-22T04:56:00.000-08:002007-02-22T05:01:12.195-08:00<strong><span style="color:#3366ff;">(ဆရာ) တင္မုိးေသၿပီ။ သုိ႕ေသာ္ (ဆရာ) တင္မုိးကဗ်ာမေသ။ ထုိ႕ေၾကာင့္ တင္မုိး မေသေသးေခ် . . .<br /><br />တင္မုိးရဲ႕ ကႏၱရႏွစ္မ်ား ကဗ်ာစာအုပ္မွျဖစ္ပါတယ္။ အမွတ္တရအျဖစ္ တင္ဆက္လုိက္ရပါတယ္။</span><br /></strong><br /><strong>ျမန္မာ႐ုပ္ပုံ မကြမ္းငုံ</strong><br /><br />အစ္မပန္းမႈန္၊ ကြမ္းတစ္ငုံေၾကာင့္<br />လြမ္းပုံ မေျဖတတ္ႏုိင္ၿပီ။<br /><br />အစ္မငယ္ငယ္၊ အလွ႐ြယ္က<br />ၿပံဳးရယ္လုိက္တုိင္း၊ ႏႈတ္ခမ္း၀ုိင္းတြင္<br />လႈိင္းနီေရာင္ေသြး၊ ရိပ္ရိပ္ေျပး၏<br />ကြမ္းေမႊးရန႔ံ၊ တပ်ံ႕ပ်ံံံ႕။<br /><br />ကြမ္းတစ္အစ္ႏွင့္<br />ပုဆစ္တုပ္ကာ၊ ဧည့္ခံ႐ွာသည္<br />ပ်ဴငွာခ်ဳိျမ၊ အုိ. . .အစ္မ။<br /><br />ကြမ္းတစ္ယာႏွင့္<br />လိမၼာယဥ္ေက်း၊ ပန္းကေလးသုိ႕<br />ေငးကာေတြးကာ၊ ၿပံဳးတည့္ကာႏွင့္<br />အစ္မသိမ့္ေမြ႕၊ ထုံးဓေလ့။<br /><br />အဘုိး ကြမ္းအစ္၊ အသာလွစ္၍<br />ေသြးရစ္ေရးေရး၊ လွေခ်ေသးဟု<br />႐ွားေစး ထည့္ကာ၊ ငုံ၍ လာသည္<br />မူရာမဆန္း၊ အလွပန္း။<br /><br />ေတာပန္းကုိ ပန္၊ ေတာသံကုိ ေပး<br />ေတာေသြးပီပီ၊ ႏႈတ္ခမ္းနီႏွင့္<br />ႏႈတ္ရည္ယဥ္လွ၊ ကြမ္းေသြးစႏွင့္<br />အစ္မကြမ္းငုံ၊ သူ႕႐ုပ္ပုံကုိ<br />အာ႐ုံမေဖ်ာက္ႏုိင္ၿပီဘူး။<br /><span style="color:#ff0000;">တင္မုိး<br />၂၄-၉-၈၄<br />႐ႈမ၀</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-6196463393400884841?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-19897532646559420272007-02-22T01:57:00.000-08:002007-02-22T05:08:03.591-08:00<span style="color:#3366ff;">Conversation Among The Ruins<br /></span><br />က်က္သေရရွိလွတဲ့<br />ကၽြန္မအိမ္ရဲ႕ ဆင္၀င္ေအာက္ကေန<br />ရွင္ဟာ ရွင့္အ႐ုိင္းအစုိင္းေဒါသေတြနဲ႕<br />အၿမဲလုိ ေခ်ာင္းေျမာင္း။<br /><br />သစ္သီးပန္းကုံးေတြ<br />သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ရာ တူရိယာေတြ<br />ဥေဒါင္းငွက္ေတြကုိ<br />လုိက္လံေႏွာင့္ယွက္တယ္။<br /><br />ေလဆင္ႏွာေမာင္း<br />ေလဆင္ႏွာေမာင္းကုိ ဟန္႕တားထားတဲ့<br />တင့္ေတာင္းတင့္တယ္ ေနထုိင္မႈ ကန္႕လန္႕ကာကုိ<br />ရွင္ဆုတ္ၿဖဲပစ္လုိက္တယ္။<br /><br />အခု. .ႂကြယ္၀ခမ္းနားတဲ့<br />စည္းစနစ္က်နမႈနံရံ<br />ၿပိဳလဲခဲ့ရၿပီ။<br /><br />ေၾကာက္လန္႕ဖုိ႕ေကာင္းတဲ့<br />အေဆာက္အဦးရဲ႕ အယုိအယြင္းေတြေပၚမွာ<br />က်ီးအ ေတြ အာလုိ႕။<br /><br />ရွင့္ရဲ႕ မုန္းတုိင္းထန္မ်က္လုံးထဲက<br />မသာမယာ ေအးခဲအလင္းထဲမွာ<br />ေန႕စစ္စစ္ေတြ ထြက္လာတဲ့အခါ<br />ရဲတုိက္ကေန<br />စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ထြက္ခြာသြားတဲ့<br />စုန္းမလုိ<br />ေမွာ္ပဥၥလက္ဟာ<br />ထြက္ခြာေရွာင္တိမ္းေျပးသြားၿပီ။<br /><br />အပုိင္းပုိင္းအျပတ္ျပတ္<br />ေက်ာက္တုိင္ေတြဟာ<br />ေက်ာက္သားျမင္ကြင္းကုိ<br />ေဘာင္ခတ္ပစ္လုိက္ၿပီ။<br /><br />ကုတ္အကၤ်ီနဲ႕ လည္စီးနဲ႕<br />ရွင္ဟာ<br />ပီဘိသူရဲေကာင္းႀကီးလုိ မတ္တတ္ရပ္ေနခုိက္<br />ကၽြန္မဟာ<br />ဂရိကုိယ္က်ပ္အကၤ်ီနဲ႕<br />ေႏွာင္တည္းခံ၀ိညာဥ္နဲ႕<br />ရွင့္ရဲ႕အၾကည့္မဲႀကီးထဲ<br />မလႈပ္မယွက္၀ံ့<br />ေသေသ၀ပ္၀ပ္ေလးထုိင္လုိ႕။<br /><br />ဇာတ္လမ္းဟာ<br />ေအာ့ႏွလုံးနာဖြယ္ရာျဖစ္ခဲ့ၿပီ။<br /><br />ဘာဆုိဘာမွမရွိေတာ့တဲ့<br />ကၽြန္မတုိ႕ရဲ႕ အေျခအေနအေပၚ<br />ဒီေလာက္အပ်က္ကိန္းႀကီး<br />ထပ္ဆုိက္ၿပီးမွေတာ့<br />ေဟာဒီ အပ်က္အယြင္းႀကီးတစ္ခုလုံးကုိ<br />ဘာတခမ္းတနား စကားလုံးေတြနဲ႕ ရွင္ ျပန္ဖာေထးလုိ႕ ရႏုိင္ေတာ့မွာလဲ။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">(၁၉၅၆)(SYLVIA PLATH-ဆစ္လ္ဗီယာ ပလာ့သ္ ကဗ်ာမ်ားအား ေဇယ်ာလင္းဘာသာျပန္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-1989753264655942027?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-34419312797621361202007-02-22T00:07:00.001-08:002007-02-22T05:03:46.063-08:00စိတ္ဆုိတာျပတင္းတံခါးျဖစ္ၿပီး<br />အႏုပညာဆုိတာ လမင္းျဖစ္တယ္။<br />သစ္ရြက္သစ္ခက္ေတြက ေလာကဓံ<br />ေတးသီခ်င္းေတြက ႏွလုံးသား<br />ညဆုိတာကေတာ့ ေခတ္ကာလေပါ့။<br />ညအခါမွာ ငါတုိ႕<br />ျပတင္းတံခါးေတြကုိ ဖြင့္လုိ႕<br />ေငြလမင္းဆီ သီခ်င္းေတြပုိ႕ၾကတယ္<br />ေလာကဓံဆုိတာကေတာ့<br />သစ္ခက္သစ္ရြက္ေလာက္ပါပဲ။ ။<br /><span style="color:#ff0000;">၀ုိင္ခ်ဳိ<br />(၂၀၀၃၊မတ္လ၊ရုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-3441931279762136120?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3407637798957667018.post-48929094033791178022007-02-04T00:50:00.000-08:002007-02-22T01:13:00.092-08:00အၾကမ္းဖ်ဥ္းေတာ့ . . .<br />မင္း နဲ႕ ငါ ပုိင္းျခားျခင္းက<br />မင္းေျပာတဲ့ သစၥာတရားပဲ။<br /><br />``ဘာ…ေလာကႀကီး မတရားဘူး။´´<br />``ဟုတ္လား…´´<br />``တရားျခင္း၊ မတရားျခင္းက မင္းရဲ႕ အတၱပါကြ´´<br /><br />``ဟာ…ျဖစ္ျပန္ၿပီ။<br />လူေတြက သစၥာမရွိဘူး . . .ဟုတ္လား။´´<br />``မင္းစံႏႈန္းနဲ႕ သစၥာမရွိဘူးလုိ႕ ဆုိလုိတာလား . . .´´<br /><br />``ဘာ…အမွန္တရားရွာမယ္…ဟုတ္လား´´<br />``ေရာ့. . .မီးအိမ္´´<br />``ေရာ့. . .တုတ္ေကာက္´´<br />သူက ေဟာဒီ ငါ့ေရွ႕မွာ ေပ်ာက္သြားတယ္<br /><br />အၾကမ္းဖ်ဥ္းေတာ့<br />မင္း နဲ႕ ငါ ပုိင္းျခားျခင္းကမင္း နဲ႕ ငါ ျဖစ္တယ္။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3407637798957667018-4892909403379117802?l=literaturisms.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာသီတဲ့ ႀကိဳးhttp://www.blogger.com/profile/05927846730805998279noreply@blogger.com0